یادداشت/سید حمید حسینی ـ عضو هیات رییسه اتاق ایران | اتاق خبر
کد خبر: 1060
تاریخ انتشار: 14 خرداد 1390 - 08:35

 

نقش  تشکل ها و تاثیری که در مدیریت اتاق و به اصطلاح سازماندهی بخش خصوصی ایفا  دارند را باید از زوایای  مختلف  مورد  بحث و بررسی  قرار داد.قبل از هر چیز باید از اینکه حق کاندید شدن برای هیات رییسه اتاق ایران از نمایندگان تشکل ها  سلب شده است انتقاد کنم و تاکید نمایم که  در اصلاح قانون اتاقهای بازرگانی باید شرایطی را فراهم نماییم که نمایندگان تشکل ها نیز همانند سایر منتخبین حق شرکت و نامزدی در انتخابات هیات رییسه  ها را داشته باشند.

اما در اینکه تشکل ها در صحنه اقتصاد کشور چه سهمی و چه نقشی دارند باید تاکید کنم که از دیدگاه بنده ؛ تشکل ها نقش روابط عمومی صنف خود را بازی می کنند و چنانچه قادر باشند با اطلاع رسانی به موقع  مسائل و مشکلات صنف خود را به اطلاع تصمیم گیران و تصمیم سازان برسانند قطعا می توانند در حمایت از منافع اعضای خود نیز موفق عمل کنند.

همانگونه که شاهد بودیم در انتخابات دور هفتم هیات نمایندگان اتاقهای بازرگانی اکثر نیروهای تشکلی وارد اتاق ایران شدند و طبیعتا از این نظر که  این نمایندگان از جمله فعالان صنعت و تجارت هستند  برای بخش خصوصی نیز مفید خواهند بود اما اینکه راه یابی نمایندگان تشکل ها به هیات نمایندگان  ریشه در عملکرد موفق آنان داشته است کمی تردید دارم و معتقدم که فعالان حوزه اقتصاد خارج از بحث تشکل ها به این افراد رای داده اند. چرا که اگر تشکل ها عملکرد موفقی داشتند قطعا مشارکت فعالان در عرصه انتخابات اتاق ایران بسیار گسترده تر و پرشورتر رقم می خورد.

بنابراین میزان مشارکتی که شاهد بودیم نشان می دهد که تشکلها آنگونه که باید نتوانسته اند از پتانسیلهای اعضای خود بهرهمند شوند و به نظر می آید که آنها دچار مشکل حرکت دایره وار شده اند.

البته با توجه به اینکه تشکلها از منابع مالی کافی برخوردار  نیستند  قطعا قادر به سرویس دهی و خدمات رسانی مطلوب به اعضای خود نیستند . از همین رو با توجه به وضعیت رو به بهبود اتاق ایران از نظر مادی  ؛ انتظار میرود اتاق سهم تشکلها را به آنان باز گرداند و به توانمندی تشکلها کمک نماید.

درباره فضای انتخابات دور هفتم هم دیدگاههای متفاوتی وجود دارد که علت آن هم تغییر فضای انتخاباتی  است. معتقدم اتاق در حال پوست اندازی است و همانگونه که شاهد بودیم فضای پدرسالاری و رییس سالاری در اتاقهای بازرگانی کشور برچیده شده  و اتاقها به سمت فضای دموکراتیک تری حرکت کرده اند و دیگر حرف آخر را روسا نمی زنند و اینبار اگر کسی به دنبال کسب رای برای هیات رییسه اتاق ایران است باید  برنامه ارائه دهد وگرنه با لابی و مذاکرات پشت پرده رایی جمع نخواهد کرد.

البته گروهی با تعیین هیات هفت نفره اتاقهای شهرستانها سعی نمودند که همان فضای قبلی را حفظ کنند اما بعد از مدتی مجبور به اعلام رسمی کاندیداتوری شدند. از سوی دیگر یک هیات منتخبی هم  به نمایندگی از منتخبان اتاق ایران و تشکلها تشکیل شد و به ارزیابی کاندیداها پرداخت که همین فضای متفاوت به پویایی اتاق بازرگانی کمک خواهد کرد.

معتقدم که  یک هیات نمایندگان متکثر که از سلایق و اندیشه های متفاوت شکل گرفته باشد و بتواند در جهت اهداف اتاق و بخش خصوصی و منافع ملی همدل، همگام ،همفکر و همراه و همکار شود به طور قطع و یقین ثمرات ارزشمندی را برای بخش خصوصی به دنبال خواهد آورد.

درباره تشکلها و بویژه تشکل صنایع غذایی و حضور آنها در هیات رییسه اتاق ایران نیز باید متذکر شوم که اهمیت و جایگاه این صنعت در اقتصاد کشورمان غیر قابل انکار است اما پیش بینی می کنم  اگر قرار باشد کرسیهای هیات رییسه اتاق ایران بر اساس تاثیرگذاری هر بخش از صنعت در اقتصاد کشور قسمت شود قطعا صنعت غذا در اولویت نخواهد بود و صنایعی چون انرژی ، نفت  و سایرین و درجه اول اهمیت قرار می گیرند. بنابراین به نظرم طرح موضوعات این چنینی بسیار در مراحل رشد و گامهای آینده این صنعت موثر خواهد بود اما نکته اینجاست که هنوز فضای اتاق برای قبول چنین چیزی آماده نیست. اما قطعا می تواند به عنوان یکی از گزینه ها مطرح باشد.

مطالب مرتبط
نظرات
ADS
ADS
پربازدید