پايان تلخ دوئل نفتي رياض با تهران و مسكو | اتاق خبر
کد خبر: 341355
تاریخ انتشار: 21 اردیبهشت 1395 - 17:56
محمد حسين جعفريان در روزنامه قدس به شماره سه شنبه 21 ارديبهشت به انتشار يادداشتي درباره بازار جهاني نفت كه عربستان به عنوان يك سلاح مؤثر براي مجازات رقباي سياسي خود استفاده مي كرد، پرداخت.

اتاق خبر - اين يادداشت در ادامه مي افزايد: سال گذشته وقتي آل سعود در اقدامي حساب شده از نفت به عنوان يك سلاح مؤثر براي مجازات رقباي سياسي خود در عرصه بين‌الملل و منطقه‌اي مدد گرفت، هرگز تصور نمي‌كرد كه اين شمشير دولبه، بزودي گريبان خودش را بگيرد.

در يك دهه گذشته همواره عملكرد «رياض» به گونه‌اي بود كه به سهولت مي‌توانست بازار جهاني نفت را بنا به ميل خود آرام يا متلاطم كند. در اين اواخر و بويژه با شدت يافتن تحريم‌ها عليه ايران و به حاشيه رانده شدن «بغداد» به سبب مشكلات داخلي، «اوپك» نيز به تمامي در يد عربستان بود. آنها در غياب رقبا تركتازي كرده و براي هر قدرتي كه اراده مي‌كردند خط و نشان مي‌كشيدند. آرامكو و ده ميليون بشكه نفت روزانه آل سعود اسلحه‌اي مرگبار شده بود در دستان شاهزاده «بندربن سلطان» چهره امنيتي مخوف آنها، اسلحه‌اي كه دو سال پيشتر در آخرين ملاقاتش با «پوتين» آشكارا با آن مسكو را تهديد به مجازات كرد.
چنانكه اغلب كارشناسان سياسي منطقه اذعان داشته‌اند، با به‌قدرت رسيدن «ملك سلمان» در عربستان پول و قدرتي بي‌حساب به چنگ دولتمرداني مغرور و خام افتاد كه تجربه كافي را براي تداوم حيات اين امپراتوري و حفظ جايگاه آن در دنياي متفاوت، جديد و سرشار از تغيير فعلي نداشتند.
آنها گمان مي‌كردند اجدادشان فقط به يمن حسابهاي مملو از دلارهاي بادآورده نفتي تمام درهاي بسته را مي‌گشوده‌اند. آنها جايي براي تجارب سياسي پيشينيان خويش نگذاشته و همين شد كه در ادامه حتي برخي درهاي باز بسته شدند و درهاي مسدود پيشين نيز ديگر با معجزه پولهاي كلان به گشايش نرسيدند. سياست افراطي آل سعود در بازارهاي نفتي، فقط به دشمنان آنها آسيب نرساند. خيلي زود دوستان دير و دور آنها نيز صدايشان درآمد و كم كم خود آنها هم از اين رهگذر متحمل خساراتي سنگين شدند. اما بازي خطرناكي را كه آغاز كرده بودند، اكنون خود قادر به خاتمه دادنش نبودند.
در ادامه همين افتضاح كه از ناپختگي و ناتواني دولتمردان جوان و جديد عربستاني ناشي مي‌شود، پادشاه «علي نعيمي» وزير نفت مشهور، قهار و كهنه كار خود را نيز عزل كرد و اين يعني دردسر پيچيده‌تر و بزرگتر از آن چيزي است كه به نظر مي‌آيد. اكنون ايران و روسيه كه آل سعود براي نابودي آنها چنين حربه‌اي را به كار بست، عملاً نبض بازار نفت را بدست گرفته‌اند. خريداران اصلي نفت عربستان، چين، ژاپن، هند، كره جنوبي و در رده بعدي آفريقاي جنوبي و برزيل هستند.
ممالكي كه همگي در قالب بريكس روابط گرمي با روسيه دارند. به نظر مي‌رسد در اين برهه شيشه عمر آل سعود در دستان پوتين افتاده است.
او مي‌تواند اراده كند و با هماهنگي ايران كه آماده افزايش توليد بيشتر است، جاي رياض را در فروش به اين كشورها پر كند. اين براي عربستاني كه در اوج جنگ يمن و معضلات شديد منطقه‌اي و داخلي و كمبود بودجه با كاهش بي‌ سابقه درآمدهايش روبه روست يك كابوس است. آيا زمان سقوط اين امپراتوري نفتي در بازارهاي جهاني فرا رسيده است؟!
*منبع: روزنامه قدس، 21 ارديبهشت 1395

94110

کلید واژه ها :
نظرات
ADS
ADS
پربازدید