یادداشت / عوارض تعلل | اتاق خبر
کد خبر: 3526
تاریخ انتشار: 2 شهریور 1390 - 13:25

 

سیامک دادفر

پس از چندماه انتقاد وهجوم رسانه ای به عملکرد دبیرکل اتاق ایران،این پرسش مطرح می شود که رئیس اتاق ایران به چه دلیل درمقابل این هجوم سکوت کرده وهیچ اظهارنظری نمی کند.

دوفرضیه دراین زمینه مطرح است:

رئیس اتاق ازعملکرد دبیرکل راضی است.

رئیس اتاق ازعملکرد دبیرکل راضی نیست اما نمی خواهد به دلیل فشار اعضای هیأت نمایندگان مدیران خود را تغییر دهد.در حقیقت او نمی خواهد این روند را به یک سنت تبدیل کند.

درمورد فرضیه اول:

فرضیه اول نمی تواند درست باشد به این دلیل که رئیس اتاق با افراد مختلف رایزنی کرده تا نظر آنها را برای تصدی این پست جلب کند.یکی از این افراد،حسین نقره کارشیرازی بود که به صراحت اعلام کرد پست دبیرکلی به او پیشنهاد شده اما او با وجود دوستی با آقای رئیس،نمی تواند این پست را بپذیرد.درهمین زمینه با افراد دیگری نظیر محمد مهدی راسخ هم مذاکره شده اما هنوز به نتیجه ای نرسیده است.رایزنی ها ادامه دارد وحتی نام افرادی نظیر مسعود خوانساری،محسن بهرامی ارض اقدس و پرویزیان نیز در ردیف نامزهای پست دبیرکلی اتاق ایران قرار گرفته اند.به این ترتیب، با این سطح رایزنی و مذاکره، نمی توان گفت که آقای نهاوندیان از عملکرد آقای"جواد مصدقی" راضی است وقصد دارد او را دراین پست ابقا کند.

درمورد فرضیه دوم:

این فرضیه بر این اساس استوار است که آقای نهاوندیان از عملکرد دبیرکل اتاق رضایت ندارد اما به دلیل فشاری که از جانب نمایندگان ورسانه ها بر او وارد می شود،تغیرات را به تعویق انداخته است.تجربه نشان می دهد آقای نهاوندیان به شدت به رویه ای که خود به آن باور دارد،مؤمن است واحتمال تغییر در آن ضعیف است به خصوص زمانی که خواسته تغییر از سوی هیأت نمایندگان مطرح شده باشد.تغییر دبیرکل خواسته اکثریت نمایندگانی است که به آقای نهاوندیان رأی داده اند والبته رئیس اتاق،خود نیز به آن اشراف کامل دارد اما چگونه است که به این تغییر تن نمی دهد؟

بحث را از زاویه دیگری دنبال می کنیم:

یکی از مهم ترین برنامه های آقای نهاوندیان،استفاده از ظرفیت های دیپلماتیک اتاق های بازرگانی برای مقابله با تحریم های یک جانبه علیه جمهوری اسلامی ایران بوده اما عجیب است که اتاق ایران از چندماه پیش،معاون امور بین الملل ندارد و سرپرستی آن به آقای جواد مصدقی سپرده شده وتأسف بار است که دراین مدت تنها یک یا دو حرکت دیپلماتیک در اتاق ایران صورت گرفته است.وقتی مهم ترین قسمت از شعارهای آقای نهاوندیان که در حضور رهبر انقلاب نیز با افتخارمطرح شد،بدون متصدی است،چه باید گفت؟

در واقع مشخص نیست آقای نهاوندیان چه در سر دارد ودر حالی که هیچ برنامه مشخصی وجود ندارد،کسی نمی داند وظایف مهم ترین پست اجرایی اتاق ایران قرار است به چه کسی سپرده شود.

درهمین راستا نگارنده دو پیشنهاد مطرح می کند:

موضع گیری صریح درمقابل انتقادهای وارده ودفاع از عملکرد دبیرکل محترم اتاق ایران و ابقای ایشان  برای این که نقطه پایانی بر این موج منفی گذاشته شود.

2-اعلام این که قرار است چه اتفاقی رخ دهد.به عبارتی اعلام برنامه آقای نهاوندیان برای اداره اتاق ایران.یعنی اگر قرار است تغییراتی رخ دهد،رئیس اتاق با قدرت این تغییرات را اعلام و ازآن دفاع کند.

هیچ کدام از این پیشنهادها هزینه در بر ندارد وتنها لازم است که رئیس محترم اتاق از پوستین تعلل خارج شود وگامی بردارد.

ظریفی می گفت آقای نهاوندیان به  "سندرم تعلل" دچار است وافسوس که علائم این عارضه هر روز نمایان تر می شود.

منبع: تجارت نیوز

 

کلید واژه ها :
مطالب مرتبط
نظرات
ADS
ADS
پربازدید