جذب سرمایه گذاری خارجی در سایه حمایت از سرمایه گذار داخلی | اتاق خبر
کد خبر: 372457
تاریخ انتشار: 5 مهر 1395 - 11:31
محسن حاجی بابا در گفتگو با اتاق خبر مطرح کرد
عضو اتاق بازرگانی ایران معتقد است تنها در شرایطی می توان در جذب سرمایه خارجی موفق عمل کرد که شرایط برای فعالیت بخش خصوصی در داخل کشور مهیا باشد.

اتاق خبر-فاطمه نبی پور: یکی از مسائلی که همواره برای دولت ها مهم بوده، بحث تامین منابع مالی است. برای رسیدن به این امر عوامل مختلفی اهمیت دارد که مهم ترین آنها ورود سرمایه خارجی به داخل کشور است. این مسئله علاوه بر اینکه به تامین منابع مالی دولت کمک می کند می تواند بر عوامل متعددی چون افزایش اشتغال و همچنین رونق تولیدات داخلی تاثیر گذار باشد. به همین دلیل دولت یازدهم یکی از برنامه های اصلی خود را ایجاد زیرساخت های کارآمد برای جذب سرمایه گذاری های خارجی مطرح کرده است. اگر چه دولت تا حدی توانسته برای نیل به این هدف اقداماتی انجام دهد اما شاهد آن هستیم که مسیر طولانی برای تحقق آن وجود دارد. اتاق خبر در این خصوص گفتگویی داشته است با محسن حاجی بابا عضو اتاق بازرگانی ایران که در ادامه می خوانید.

با توجه به اینکه در شرایط پسابرجام هستیم شرایط اقتصادی ایران را پاسخگو جذب سرمایه خارجی می دانید؟

متاسفانه در شرایط فعلی امکان جذب سرمایه گذار خارجی وجود ندارد به دلیل اینکه زیر ساخت های لازم برای رسیدن به این منظور در کشور موجود نیست. مشکل این است که به بهانه جذب سرمایه گذار خارجی موضوع اصلی که حمایت از تولید کننده داخلی است فراموش شده است. یکی از لزومات جذب سرمایه گذار خارجی امنیت سرمایه گذاران داخلی است که اگر این مسئله رعایت جذب سرمایه گذاری خارجی ممکن نمی شود.

از نظر شما چه زیرساخت هایی برای جذب سرمایه گذار خارجی مورد نیاز است؟

در هیچ کشوری سرمایه گذاری خارجی مستقیما انجام نمی شود زیرا آنها به قوانین و مسائل داخلی اشراف ندارد بلکه هر سرمایه گذار خارجی در پی یافتن یک شریک داخلی است، لذا با وجود نرخ رشد منفی ، سود بانکی بالا و شرایط رکود فعلی سرمایه گذار داخلی آمادگی مشارکت با سرمایه گذار خارجی را ندارد.

 زیر ساخت دیگر مسئله ارز مبادلاتی است، در شرایط فعلی اگر شخصی با دلار مبادلاتی سرمایه گذاری کند سازمان سرمایه گذاری، سرویس ها و تعهداتی را برای او در نظر می گیرد اما اگر با دلار آزاد وارد سرمایه گذاری شود هیچ تسهیلاتی برای فرد قائل نمی شود. برای مثال ممکن است شخص حقیقی یا حقوقی با دلار آزاد سرمایه گذاری کند و پس از مدتی مایل به فروش کارخانه خود باشد در این صورت مشخص نیست که با چه نرخ دلاری می تواند آن را به فروش برساند، همچنین ضمانتی وجود ندارد آن سرمایه ای که به شکل دلار در چند سال قبل آورده است را بتواند با همان قیمت بفروشد. از مشکلات دیگر در این خصوص قابل پیش بینی نبودن نرخ ارز است که مشخص نیست در سال های آتی چه وضعیتی خواهد داشت بنابراین نبود سازوکار دقیق برای برنامه ریزی و پیش بینی مسائل اقتصادی عامل اصلی عدم موفقیت در جذب سرمایه گذاری خارجی است.

چه عواملی باعث شده که فعالان اقتصادی داخلی در شرایط فعلی توان مشارکت در سرمایه گذاری را نداشته باشد؟

وقتی در داخل کشور تولید به دلیل مشکلات زیر ساختی ای چون بهره بانکی بالا ، فساد مالی موجود در داخل کشور، مسائل قانون کار وهمچنین مسائل حقوقی رونق چندانی نداشته باشد؛ دیگر انتظار نمی رود که سرمایه گذار خارجی تمایلی به آوردن سرمایه خود به کشور ایران را داشته باشد. اگرچه در شرایط فعلی به نظر می آید که ایران ظرفیت های خوبی برای سرمایه گذاری دارد اما این نکته هست که هنوز نتوانسته ایم زیرساخت های ضروری برای نیل به این هدف را تامین کنیم. متاسفانه سازوکار مشخصی در زیرساخت ها وجود ندارد به عنوان مثال قانون اعلام می کند که تفاوت نرخ تورم داخل کشور با تورم بین الملل به نرخ ارز افزوده شود، اگراین قانون در کشور اعمال شود فعالان اقتصادی داخلی و خارجی می توانند با توجه به برنامه ریزی ها و در نظر گرفتن میزان تورم نرخ دلار را در سال های آینده پیش بینی کند اما این قانون اجرا نمی شود که به طبع آن موجب ناکارآمدی تولید کنندگان در داخل یا خارج از کشور می شود.

یکی از مشکلات این است که در داخل کشور نرخ ارز بر مبنای سیاست مشخص می شود اما در کشور های پیشرفته این اتفاق نمی افتد و آنچه که در تعیین قیمت ارز مبنا قرار می گیرد اقتصاد و مسائل مربوط به آن است نه سیاست! همچنین واحدهای اقتصادی برای آنکه بتوانند سرمایه گذاری متمرکزی را آغاز کنند نیازمند برنامه های 5 یا 6 ساله هستند اما به دلیل شفاف نبودن اقتصاد ایران فعالان اقتصادی در پیش بینی و تنظیم برنامه ها نمی تواند عملکرد خوبی داشته باشد.

از نظر شما چه کارشکنی های در داخل باعث شده که سرمایه گذاران خارجی برخلاف اینکه در خصوص سرمایه گذاری در ایران اظهار تمایل می کردند حاضر به اقدامات جدی برای انعقاد قرارداد نشدند؟

بعضی از مسائل سیاسی که متاثر از برجام هستند مانند مشکلات بانکی یا بی اعتمادی آمریکا در خصوص پول و بانک نظر سرمایه گذار خارجی را تحت تاثیر قرار داده است اگرچه در بخشی از ارتباطات بانکی ما سوییفت برقرار شده اما کلیت وضعیت شبکه بانکی ما مناسب نیست. بنابراین اشکال از بانک های داخلی بوده که آمادگی لازم برای معامله با بانک های خارجی را نداشتند.

در واقع بخش خصوصی با کمبود سرمایه مواجه نیست بلکه دلیل اصلی این است که بخش خصوصی به دلایل مسائل فرهنگی حاکم بر جامعه که داشتن ثروت مذموم محسوب می شود حاضر نیستند ثروت واقعی خود را اعلام کنند.

در حال حاضر حدود 800هزار میلیارد تومان سپرده ی بخش خصوصی در بانکها وجود دارد که این مبلغ برای راه اندازی فعالیت های تولیدی مکفی است اما به دلیل نبود امنیت اقتصادی در بازار فعالان ترجیح می دهند سرمایه خود را در بانک ها سپرده کنند.

به نظر شما تشکل ها چگونه می توانند به جذب سرمایه گذار خارجی کمک کنند؟

در واقع تشکل ها نمی توانند نقشی در جذب سرمایه خارجی داشته باشند زیرا وظایف این تشکل ها حفظ منافع مجموعه خودشان است و نباید انتظار داشته باشیم که این واحدها به دنبال جذب سرمایه باشند. از آنجا که این امر منافعی برای تشکل ها و فعالان اقتصادی ندارد بنابراین نمی توانیم انتظار داشته باشیم این تشکل ها ظرفیت های خود را برای جذب سرمایه گذار خارجی بکار گیرند.

 95103ت

 

نظرات
ADS
ADS
پربازدید