نقش «فطرت» در گرایش افراد به اسلام | اتاق خبر
کد خبر: 377332
تاریخ انتشار: 3 آبان 1395 - 04:15
در کنار فطری بودن گرایش هر انسانی به دین اسلام توجه به این مقوله حائز اهمیت است که یکی از فطریات انسان، «نگاه به آینده» است و تفکر برتری که نسبت به آینده وجود دارد، توجه به «مهدویت» است.

به گزارش اتاق خبر، امیرمحسن شیخان: یکی از مواردی که در روند پویایی و زندگی برخی از انسانها به شدت تأثیرگذار است، نوع سبک زندگی آنان است.این احساس نیاز و این حس جستجوگری عاملی است که آدمی ‏را به حرکت و تکاپو وا می‌‏دارد و نتیجه این حرکت و تکاپو این می‏‌شود که به تدریج به تحقیق و جستجو می‏‌پردازند تا این احساس نیاز را برطرف کنند، مردم وقتی با دین مواجه می‏‌شوند، در پی الگوپذیری هستند و این الگوها را در بزرگان دین جستجو می‌کنند، پس اگر در این مسیر صحیح راهنمایی شوند، بزرگان دین را همان اوصیای رسول‏‌الله (ص) می‏‌یابند، آنان در این مسیر با کتابی الهی آشنا می‏‌شوند که در غرب به طور منفی و کلیشه‏ای معرفی شده است و برخورد صحیحی با این کتاب ندارند، با کمی‌ ‏جستجو در آن در می‏‌یابند که محتویات این کتاب با سایر کتابها که از آموزه‌‏های وحیانی و دست‌نوشته‌‏های دیگران آمیخته‏ است، متفاوت است و جاذبه‌‏ای که این کتاب دارد با همه کتابها نیز تفاوت دارد و شیرینی و حلاوت آن، افراد را به خود جذب می‌کند، اینگونه می‏‌شود که خانم «سارا بوکر» که یک هنرپیشه غربی است، درباره قرآن اینگونه می‏‌گوید: «در ابتدا سبک و نحوۀ برخورد قرآن مرا تحت‌‌تأثیر قرار داد و سپس نگاه آن به هستی، زندگی، آفرینش و ارتباط میان خالق و مخلوق مرا به شگفتی آورد، من قرآن را خطابه‌‏ای مملو از بصیرت و بینش برای قلب و روح، بدون نیاز به هیچ مترجم و کشیشی یافتم»، همچنین در این زمینه خانم «لیلا حسین» که از یهودیت به اسلام روی آورده است، در این زمینه می‏‌گوید: «قرآن، نخستین الهام‌بخش من بود».

«فطرت» عامل گرایش به دین اسلام

از آنجایی که خداوند مقوله فطرت را در همۀ انسانها قرار داده و اختصاص به گروه ویژه‏‌ای ندارد، باید از روی فطرت به دین روی آورد، فطرت آفرینشی است که دگرگونی در آن رخ نمی‌‌‌‌دهد و به همین دلیل دین‌‌داری بر فطرت بنا شده است و این گرایشی که امروزه مردمان در سراسر جهان نسبت به اسلام پیدا می‌‌کنند، از روی «فطرت» است و این مهم را جز در فطرت آدمی از قبیل: حق‏‌مداری، کرامت انسانی، ظلم‏‌ستیزی، مردم‏‌داری، اصلاح‏‌گری، تقدیس، الگوپذیری و ...، نمی‏‌توان جست.

در این میان چند سالی است در برخی مناسبات چون ماه محرم و به ویژه ماه رمضان و ... کار شایسته‌ای در قالب برخی شبکه‏‌های تلویزیونی صورت گرفت و آن به تصویر کشیده شدن افرادی بود که به تازگی به دین اسلامی مشرف شده بودند و این مسیری است که از طریق آن بسیاری از افراد با نوع تفکر و رویکرد گذشته و حال آنان آشنا می‌شوند.

نکته جالب نقش پررنگ «قرآن» در روی آوردن افراد به دین اسلام است، همچنان که آقای «محمد عرب» نیز مدتی پیش در برنامه‌‏ای اعلام کرد که من می‌‏خواستم به سفری بروم که خواهرم مرا از زیر قرآن رد کرد، کتاب قرآن را با خودم به مسافرت بردم نه به‌ خاطر اینکه آن را بخوانم و از آن درس بگیرم، فقط به این خاطر که آن را مطالعه کنم و از آن عیب و ایراد بگیرم، از سورۀ بقره شروع کردم تا اینکه به آیه‌های 23و 24 رسیدم (1)، آنجا که خداوند می‌فرماید اگر کسی به حقانیت این کتاب شک دارد پس آیه‌‌ای مانند آن بیاورد و در ادامه خطاب به انسانها می‌فرماید: از حال تا قیامت فرصت دارید یک آیه مانند این کتاب بیاورید، همین یک فرمایش خدا چنان در او تلنگر ایجاد کرد و او را متوجه حقایقی کرد که هر چقدر بیشتر تفکر می‏‌کرد، بیشتر نسبت به حقانیت آن آگاه می‏‌شد ﴿ذلِكَ الْكِتابُ لا رَیْبَ فیهِ هُدىً لِلْمُتَّقینَ﴾ (2)، و حالا او مداح اهل‌بیت (ع) است.

نکتۀ مهم که وجود دارد این است که گرچه مبلغانی از سراسر کشورهای دنیا برای تبلیغ دین اسلام به کشورهای مختلف می‌‏روند و حتی افرادی به محبت الهی در راستای این امر خداپسند مسلمان می‌‏شوند، اما اگر فرد در آن شرایطی که هست خود را به این باور برساند و نسبت به اسلام احساس نیاز کند، یقیناً این اثرگذارتر و زیباتر خواهد بود، در کل این به نظر می‌‏رسد که در سیر پذیرش اسلام، قرآن، معارف و مفاهیم آن از جمله «حجاب و عفاف» تأثیر بسزایی در حرکت آنان داشته است و از جمله فوائد آن این است که خود افرادی که تازه وارد دنیای اسلامی می‌‌شوند، می‏‌توانند مجرایی باشند تا دیگران، به ویژه خویشان و بعد هموطنان خود را به این مسیر راهنمایی و همراهی کنند، اینگونه آنان از آن فضای نابسامان و تحریف شده توسط غرب رها می‏‌شوند و با بهره‌مندی از نور قرآن و عترت معنای آزادی حقیقی را در می‏‌یابند.

در کنار فطری بودن گرایش هر انسانی به دین اسلام توجه به این مقوله حائز اهمیت است که یکی از فطریات انسان، «نگاه به آینده» است، در این زمان تنها تفکر برتری که ـ به نحو أحسن و أکمل ـ نگاه به آینده دارد و نجات از وضع موجود را در منجی وعده داده شده می‌‏یابد، توجه و پرداختن به مقولۀ «مهدویت» است و مهدویت را در به ثمر نشستن «حرکت حسینی» (ع) می‏‌توان یافت.

تسنیم  

نظرات
ADS
ADS
پربازدید