گذر از هدف به برنامه | اتاق خبر
کد خبر: 392180
تاریخ انتشار: 2 اردیبهشت 1396 - 10:09
فراز جبلي

با اعلام تاييد صلاحيت شده‌هاي انتخابات رياست‌جمهوري تا حد زيادي تركيب انتخابات رياست‌جمهوري سال 96 مشخص شد و 6 نفر اين شانس را پيدا كردند كه يكي از آنها بتواند سكان اداره قوه مجريه را تا سال 1400 هدايت كند. نگاهي به سوابق اين افراد و خاستگاه آنها اين واقعيت را نشان مي‌دهد كه تكليف انتخابات هنوز مشخص نيست و احتمال اينكه شاهد ائتلاف‌ها و انصراف بعضي كانديداها به نفع فرد ديگري باشيم كاملا وجود دارد.

با وجود اينكه مي‌توان 6 كانديداي تاييد صلاحيت شده را براساس 2 جريان اصلي سياسي كشور تفكيك كرد، اين واقعيت غيرقابل انكار است كه شعارهاي اقتصادي تمام كانديداها تفاوت معني‌داري با يكديگر ندارد. همه كانديداها به خوبي متوجه شده‌اند كه «اقتصاد» مشكل امروز كشور است و به همين دليل صحبت درباره اقتصاد و وضعيت معيشت مردم به گفتمان غالب اكثر آنها بدل شده است. با وجود اين يك ايراد به گفتمان اقتصادي اكثر كانديداها وارد است؛ بحث‌هاي اقتصادي آنها به جاي آنكه برنامه باشد بيشتر هدف محسوب مي‌شود.  هرچند هنوز كانديداهاي دوره دوازدهم برنامه‌هاي خود را اعلام نكرده‌اند اما اين يك سنت اشتباه است كه معمولا كانديداهاي رياست‌جمهوري در زمان ارائه برنامه به مطرح كردن تعداد زيادي هدف بسنده مي‌كنند درحالي كه در يك برنامه بايد استراتژي و در عين حال تاكتيك‌هاي دسترسي به آن هدف مشخص باشد.

يك واقعيت عيني اين است كه مشكلات اقتصادي نارضايتي‌هاي زيادي را بين مردم به وجود آورده است و به همين دليل اهداف اقتصادي شعار مناسبي براي اكثر كانديداها محسوب مي‌شود اما مشكل در اينجاست كه تاكنون در صحبت‌هاي كانديداها بسيار كم به نحوه دستيابي به اين اهداف پرداخته شده است. انتقادهاي نسبتا تند رييسي از وضعيت اقتصادي كشور بيشتر ناظر بر مسائل معيشتي مردم است. قاليباف نيز اهداف جسورانه‌يي را در زمينه رشد اقتصادي مطرح كرد اما هيچ كدام هنوز به بيان ابزارها و تاكتيك‌هاي خود براي رفع مشكلات و چگونگي دستيابي به اهداف را ارائه نكرده‌اند.  در اين ميان وضعيت روحاني تا حدي متفاوت است. وي كه 4 سال است رياست‌جمهوري را عهده‌دار است، طبيعتا مي‌تواند ادامه سياست‌هاي اقتصادي خود را بر ريل 4 سال گذشته به عنوان يك تاكتيك مطرح كند اما در اين ميان 2 نكته به پاشنه‌آشيل چنين بحثي بدل مي‌شود؛ نخستين ايراد اين است كه سياست‌هاي اقتصادي 4 ساله گذشته دولت با نيازهاي امروز و 4 سال آينده اقتصاد ايران چندان هماهنگ نيست. براي مثال يكي از مهم‌ترين دستاوردهاي دولت كاهش نرخ تورم بود در حالي كه امروز ديگر نه مساله تورم بلكه مسائلي همچون اشتغال و نرخ رشد اقتصادي بدون احتساب نفت مشكل اساسي اقتصاد ايران است. مشكل دوم روحاني اين است كه در طول 4 سال گذشته شاهد تفاوت‌هاي بنيادي در ديدگاه‌هاي مديران ارشد اقتصادي وي بوديم. ديدگاه‌هاي رييس سازمان برنامه با وزير امور اقتصادي و دارايي و وزير صنعت، معدن و تجارت تفاوت‌هاي آشكاري با يكديگر داشت و اين درحالي است كه شاهد حضور يك مشاور اقتصادي با ديدگاهي متفاوت از 3 ديدگاه قبلي بوديم، به همين دليل روحاني نيز نمي‌تواند با همان برنامه‌هاي قبلي به كارزار انتخاباتي برود.  در ايام انتخابات معمولا اين مشكل وجود دارد كه بحث‌ها به شكل قابل‌فهم براي عامه مردم مطرح مي‌شود درحالي كه براي مشخص شدن نحوه تفكر كانديداها درباره اقتصاد لازم است كه هر كدام از آنها يك مانيفست اقتصادي از ديدگاه‌هاي خود ارائه كنند. هرچند اين ديدگاه‌ها شايد براي عامه مردم قابل استفاده نباشد اما طبيعتا چنين مانيفستي در كنار معرفي تيم اقتصادي هر كانديدا و مناظرات اقتصادي اين تيم‌ها مي‌تواند سنگ محكي براي تصميم‌گيري نخبنگان جامعه باشد.

نظرات
ADS
ADS
پربازدید