استيضاح ترامپ: شايد پس از ٢٠١٨ | اتاق خبر
کد خبر: 397393
تاریخ انتشار: 14 مرداد 1396 - 10:33
اميرعلي ابوالفتح، كارشناس ارشد مسائل امريكا مطرح كرد
كمي بيش از شش ماه از شروع به كار دولت دونالد ترامپ مي گذرد. او در همين مدت كوتاه توانسته ركوردهاي متعددي را از خود برجا بگذارد. او نامحبوب ترين رييس جمهور امريكا در شش ماه اول شروع به كار خود است.

به گزارش اتاق خبر، به نقل از اعتماد، مشاور امنيت ملي او مايكل فلين كمترين مدت را در اين سمت گذرانده، رييس كاركنان او با شش ماه سابقه كار كمترين عمر را در اين سمت گذرانده، مديرارتباطات او با ١٠ روز دوره كاري كمترين تعداد كاري را در كاخ سفيد داشته است. از همين رو گفت وگويي داشتيم با اميرعلي ابوالفتح، كارشناس مسائل امريكا تا هرج و مرج هاي دروني كاخ سفيد را مورد بررسي قرار دهيم. 
     
     در شش ماه گذشته جابه جايي هاي متعددي در دولت ترامپ اتفاق افتاده است، به نظر شما دليل اين حجم از جابه جايي ها چيست؟ 
    تغييرات هميشه در دولت هاي امريكا بوده اما اينكه در هفته هاي اوليه دور جديد رياست جمهوري چهره هاي كليدي مجبور به كناره گيري يا استعفا شوند، مانند مايكل فلين كه تازه در سمت مهم قرار گرفته بود، سابقه نداشته است. آقاي رينس پريبيوس، رييس ستاد كاركنان كاخ سفيد، كوتاه ترين دوره را در بين تمام روساي ستاد كاركنان كاخ سفيد داشته، يعني تنها ٦ ماه اين سمت را در اختيار داشته است. يا آنتوني اسكارموچي ١٠ روز پس از اينكه منصوب شد در كوتاه ترين زمان از سمت مديريت ارتباطات كاخ سفيد بركنار مي شود. به هر حال در دوره هاي اخير چنين اتفاقاتي رخ نداده است و اين موضوع از اين منظر جاي بررسي دارد. دلايل و فرضياتي براي اينكه چرا اين اتفاقات افتاده است، وجود دارد. يكي از اين دلايل شخصيت دونالد ترامپ است كه به نظر مي رسد شخصيتي دارد كه از منازعه ودرگيري كاركنانش براي حفظ صندلي ها لذت مي برد. اين شخص زماني كه برنامه تلويزيوني كارآموز را برگزار مي كرد، براساس اين الگو بود كه تعدادي از افراد در درون يك سازمان باهم مي جنگيدند تا برنده شوند و جوايزي را دريافت كنند. اين بخشي از ويژگي مديريتي ترامپ است. از دلايل ديگر مي توان به دخالت نزديكان رييس جمهور امريكا اشاره كرد كه در اين جابه جايي ها بي تاثير نيست. روساي جمهور اخير امريكا عموما كساني بودند كه نزديكان و بستگان آنها در سياست دخالت نمي كردند. در حالي كه ترامپ خانواده بزرگي دارد و فرزندان او بيشتر از روساي قبلي است و ميانگين سني بالاتري دارند در همين حال داماد نيز دارد كه مي توان گفت تقريبا يك خانواده بر امريكا حكومت مي كنند. از همين رو اين مساله اختلافاتي را ايجاد مي كند كه از همان دوره پيروزي ترامپ در انتخابات اين اتفاق رخ داد. به طور مثال، جرد كوشنر، داماد ترامپ، مانع از رياست يكي از بزرگان حزب جمهوري در دولت انتقالي شد و در اين اختلافات كوشنر و ايوانيكا به شدت تاثيرگذار بودند. فرضيه ديگري كه وجود دارد اين است كه dead state يا تشكيلات سياسي و بدنه بروكراسي يا كهنه سياستمداران امريكا با يكسري از تازه كاران سياسي اختلافات سازماني دارند. كساني كه هيچ سابقه مديريتي و سياسي نداشته اند و داعيه دار تغييرات اساسي از آنچه فساد واشنگتني ياد مي كند، هستند. واكنشي كه سياستمداران كهنه كار از خود بروز مي دهند، باعث مي شود كه جنگ و دعواها بالا بگيرد. در برخي مواقع اين گروه تازه واردها، كهنه سياستمداران را وادار به كناره گيري مي كنند. يا بالعكس اين dead state افراد تازه وارد را تحت فشار قرار مي دهند مانند اسكار موچي كه هيچ سابقه روابط عمومي و خبري نداشت و تنها يك سرمايه دار بوده را وادار به كناره گيري مي كند. فرضيه ديگر كه در اين رابطه مي توان مطرح كرد، جنگ پشت پرده دولت با جامعه اطلاعاتي امريكاست كه از طريق درز دادن اطلاعات و اخبار محرمانه به رسانه ها براي دولت دايما جنجال آفريني مي كنند. افراد نزديك به ترامپ را وادار به استعفا يا در اثر رسوايي ها كنار گذاشته مي شوند. مانند آقاي مايكل فلين كه از يك طرف اطلاعاتي از آن منتشر شد و از سوي ديگر ضد حمله ترامپ عليه جيمز كومي بود كه او را از رياست اف بي آي بركنار كرد. اگر همه اين فرضيات درست باشد، مي توان آنها را اصلي ترين عامل اين رفت و آمدها و جابه جايي هاي مكرر در كاخ سفيد دانست.
     
     در حال حاضر شاهد آن هستيم كه فردي مانند جان كلي كه وزير امنيت داخلي بوده، رييس ستاد كارمندان كاخ سفيد مي شود. آيا انتصاب يك فرد نظامي در بخش كارمندان كاخ سفيد نشان دهنده شرايط حساس حاكم بر كاخ سفيد نيست؟ 
    ظاهر امر چنين نشان مي دهد كه هيچ كدام از تدابير انديشيده شده در دولت ترامپ، مانع فرو كش كردن اين هرج و مرج نشده است. در ابتدا تعدادي از مشاوران ترامپ به حاشيه رانده شدند و اختيارات افرادي مانند كوشنر را گرفتند و افراد پردردسري مانند جيمز كومي را كنار گذاشتند. هرچند امكان نظم بخشيدن درون حلقه اصلي رياست جمهوري كه همان كاركنان كاخ سفيد است وجود دارد اما اين اختلافات اكنون نه تنها كمتر نشد بلكه رو به افزايش نيز است. در اين شرايط آقاي ترامپ و مشاوران او به اين نتيجه رسيدند كه يك نظامي كه تجربه اي در مسائل نظامي و امنيتي دارد يعني سوابق حضور در جبهه ها و هم وزارت امنيت داخلي را برعهده داشته است كه به اعتقاد دولت وقت امريكا عملكرد مطلوبي را در مواجهه با مهاجران غيرقانوني و ايجاد سختگيري هاي مرزي و افزايش تدابير مرزي داشته حداقل مي تواند آتش بس ايجاد كند و كارمندان را با مشتي آهنين منضبط كند و از نشت اطلاعات و اخبار از درون كاخ سفيد جلوگيري كند. اما مشكلي كه وجود دارد اين است كه همه اين اتفاقات بيفتد و كارمندان بتوانند اطلاعات را كاناليزه كنند و مانع درز اطلاعات از كاخ سفيد شوند، باز مشكل عمده اي كه وجود دارد، نظم ناپذيري شخص رييس جمهور امريكا است. اصلا مرسوم نبوده كه شخص رييس جمهور شب، صبح يا هر زماني توييتي كند كه مشخص نيست با سياست هاي دولت انطباق دارد يا ميان مشاوران بحث و بررسي شده است يا خير؟ به نظر مي رسد كه رييس جمهور ترامپ به هيچ يك از اين قواعد پايبند نيست و خيلي راحت اطلاعات را منتشر مي كند. بروز مي دهد كه ميان رييس جمهور و دادستان كل اختلاف وجود دارد و ارسال اين توييت مي تواند سر منشا بسياري از حدس و گمان ها و شايعات شود كه دردسري براي كاخ سفيد ايجاد مي كند و اختلافات دروني را از طرفي عميق تر و نمايان تر مي كند. بنابراين آقاي كلي به شرطي مي تواند موفق باشد كه بتواند رييس جمهور را قانع كند از استفاده بي رويه نسبت به توييت دست بردارد و مقداري منضبط تر و منطبق بر نظرات كارشناسان ديدگاه خود را مطرح كند. در غير اين صورت بعيد به نظر مي رسد حتي با حضور جان كلي هم مشكلات كاخ سفيد حل و فصل شود.
     
     يكي از مسائلي كه در خصوص كاخ سفيد گفته مي شود، بحث كلوني هايي است كه داخل كاخ سفيد وجود دارد. به نظر مي رسد هر كس براي خود در كاخ سفيد حكومتي را راه انداخته است آيا اين وضعيت نظم پذير است؟ 
    اين وضعيت چندان مختص دونالد ترامپ نيست. كاخ سفيد يا نهاد رياست جمهوري عالي ترين مرجع اجرايي در ايالات متحده امريكا محسوب مي شود كه قطعا چنين گروه هايي تشكيل مي شوند و همواره در حال رقابت و زد و خورد هم بودند كه در دوره هاي قبل هم بوده اما اكنون ظهور و بروز پيدا كرده است. اما آنچه اكنون چند وجهي شده و قابل مديريت نيست، افراد خيلي راحت مي آيند وعليه يكديگر صحبت مي كنند و شخص مدير ارتباطات خيلي راحت در تلويزيون با الفاظ ركيك در خصوص همسر خود صحبت مي كند. هيچگاه چنين اتفاقاتي رخ نمي داد و حتي اگر پشت درهاي بسته چنين بود اما رسانه اي نمي شد. يك بخش اين ماجرا به دليل شخصيت و كاراكتر دونالد ترامپ است كه او حتي يك ساعت هم در نهادهاي دولتي و اجرايي مسووليتي نداشته و حتي شهردار هم نبوده است. در واقع ترامپ حتي عضو شوراي شهر نبوده چه برسد به اينكه فرماندار و سناتور باشد. بنابراين يك فضاي غيرمنضبط و ولنگارانه بخش خصوصي وال استريتي وارد دولتي شده است كه هر كلام، هر واكنش و ميميك صورت آن مي توانست پيامي داشته باشد. اين شخص چون تجربه اي ندارد خيلي راحت در مقابل يك شخصيت خارجي رفتاري مي كند كه در شان رييس جمهور نيست. كارمنداني كه از آن دنياي بي نظم وال استريت وارد دولت شده اند چنين رفتارها را انجام مي دهند. به طور نمونه، آقاي اسكار موچي است. پس مشكلي در خصوص كلوني ها و رقابت آنها نيست بلكه مشكل در مديريت نشدن اين كلوني هاست و راس اين هرم نقدپذير نيست و به شاخص ها و الزامات يك رييس جمهور پايبند نيست. باعث مي شود رقابت هايي كه پيش از اين وجود داشته و بروز پيدا نمي كرده، بسيار راحت براي مردم آشكار شوند.
     
     نكته مهم اين است كه آقاي ترامپ به شخصه علاقه مند به دخالت در امور است. مثلا مشكلي كه آقاي رينس پريبيوس داشت، اين بود كه ترامپ همان طور براي خود قرار ملاقات مي گذاشت و خيلي او را در تصميم گيري ها دخيل نمي كرد. فكر نمي كنيد جان كلي گفته است كه قول گرفته، خود تصميم گيري كند؟ آيا اين وعده ترامپ عملي مي شود؟ 
    همان طور كه گفتم، ترامپ به گردش كار روزانه، پروتكل ها، توافقات اداري در سطح عالي امريكا آشنايي ندارد و او تاجري بوده كه ارتباطاتي با سياستمداران داشته اما نمي داند گردش كار در كاخ سفيد چگونه بوده است. كسي كه وزير، معاون وزير نباشد و در دولت نبوده باشد نمي داند چه مسيري را بايد طي كند. ترامپ در شركت خود امپراتوري بوده و هركاري را كه تصميم مي گرفته، انجام مي داده و خيلي هم گوش به فرمان هيات مديره ها نبوده است. هر آنچه را كه تشخيص مي داده را انجام داده است. چون در اين عرصه هم موفق بوده اين ذهنيت براي آن ايجاد شده كه چنين الگوي رفتاري و مديريتي موفق است. بنابراين در مراحل اجرايي با يكسري موانع تشريفاتي برخورد مي كند كه درست است، رييس جمهور عالي ترين مقام كشور است اما تصميم گيرنده نهايي نيست. درحالي كه در وال استريت، هرگونه كه دلش مي خواست رفتار مي كرد و حتي مي تواند شركت را به ورشكستگي بكشاند و ثروت را از دست دهد. در حالي كه رييس جمهور نمي تواند به اين شكل رفتار كند. اين تنش ها و درگيري ها از همين جا نشات مي گيرد. مثلا از رييس پليس مي خواهد در يك پرونده اعلام وفاداري كند كه امري قابل قبول نيست. براي يك تاجر راحت تر است كه رييس كلانتري را بخرد و با پرداخت رشوه سير پرونده را منحرف كند. اما براي يك رييس جمهور هر چقدر هم ثروتمند و قدرتمند باشد اگر چنين رفتاري كند مطمئنا از درون سيستم با واكنش مواجه خواهد شد. در نهايت بحران بركناري رييس اف بي آي را به وجود آورد. بنابراين شايد در زمان رينس پريبيوس اين اتفاق افتاده باشد اما اينكه جان كلي اين توانايي را داشته باشد كه رييس جمهور امريكا را در چارچوب اداري و سازماني تعريف شده سطوح ايالات متحده در آورد يك مقدار بعيد به نظر مي رسد. چنان كه ترامپ سنش بالا رفته و تغيير پذيري آن بعيد است و تصور مي كند از قابليت هاي بسيار منحصر به فرد برخوردار است و مي تواند سنت شكني كند و بزرگان دموكرات و جمهوريخواه را زمين بزند. پس با اين تفاسير به نظر نمي رسد او به مشاوره ها گوش فرا دهد و اگر هم به اين مشاوره ها گوش كند، ممكن است باز توييتي بزند كه تمام رشته هايي كه سياستمداران بافته اند را پنبه كند.
     
     ترامپ با پرونده دخالت روسيه در انتخابات امريكا نيز درگير است و خانواده و نزديكان او نيز در اين پرونده دچار مشكل شدند: به نظر شما با اين تفاسير و مشكلات ترامپ مي تواند رييس جمهور ٤ ساله باشد؟ 
    اين پرونده خيلي جدي است اما هنوز نشانه اي از نقش مستقيم دونالد ترامپ در بروز اين اتفاق وجود ندارد يا حلقه اي كه دخالت در انتخابات را به شخص رييس جمهور وصل كند، پيدا نشده يا وجود ندارد يا هنوز مشخص نشده، كه فعلا شخص رييس جمهور از اتهام تباني دور مانده است. اما بركناري رييس اف بي آي، كنار رفتن دادستان كل از پرونده و معرفي دادستان ويژه نشان دهنده اين است كه اين قضيه بسيار جدي است. اما اينكه رياست جمهوري ترامپ چهارساله شود بايد گفت كه استيضاح در امريكا با شروع يك فرآيند حقوقي و پايان آن با يك اراده سياسي است. بايد در ابتدا اعلام جرمي عليه رييس جمهور شود مبني بر ارتكاب يك سري جرايم بزرگ، يعني هر جرمي زمينه استيضاح را فراهم نمي كند. جرايمي مانند دروغگويي، قسم دروغ و اختلاس و خيانت به كشور فرآيند استيضاح را آغاز مي كند. شكايت بايد مطرح شود و بايد در كميته قضايي مجلس نمايندگان به راي گذاشته شود و پس از آن به صحن مجلس نمايندگان برود و به راي گذاشته شود و راي بياورد. پس از آن بايد به سنا رود و در دادگاه تشريح شود. اين فرآيند پيچيده اي است تا زماني كه سنا و مجلس نمايندگان در اختيار حزب رييس جمهور است، بسيار بسيار دور از انتظار است كه حزب حاكم تن به استيضاح رييس جمهور هم حزبي خود دهد. واترگيت زماني رخ داد كه حزب جمهوريخواه كاخ سفيد را داشت و حزب دموكرات مجلس نمايندگان را در اختيار داشت كه مسلم بود كه اگر اين قضيه به راي گذاشته شود دموكرات ها عليه رييس جمهور راي خواهند داد كه آقاي ريچارد نيكسون كنار رفت.
    حداقل تا سال ٢٠١٨ كه تركيب كنگره به همين شكل باقي خواهد بود قابل پيش بيني نيست بحث استيضاح رييس جمهور مطرح شود اگر در انتخابات نوامبر ٢٠١٨ كنگره به دموكرات ها رسيد اين احتمال وجود دارد. يا اينكه در جنگ تمام عيار اطلاعاتي پشت پرده در دولت امريكا و جامعه اطلاعاتي، جامعه اطلاعاتي امريكا اطلاعاتي را منتشر كند كه چشم پوشي بر جمهوريخواهان را محدود كند و مجبور شوند به استيضاح رييس جمهور تن دهند. فعلا اين اتفاق نيفتاده و تمام اطلاعات منتشر شده مربوط به بستگان آن است و هنوز شخص رييس جمهور را هدف قرار نداده است.
     
     جمهوريخواهان حدود ٦ ماهي است كه درگير كنار زدن طرح اوباما كر هستند و هنوز نتوانسته اند اين كار را انجام دهند. اين آبرو ريزي براي آنها محسوب نمي شود و در آينده ضربه اي به آنها وارد نمي كند؟ 
    بحث اوباماكر پيچيده است و حتما جمهوريخواهان با اوباما كر مشكل دارند و ٧ سال هم هست كه در اين خصوص صحبت مي كنند وعده مي دهند كه طرح اوباما كر را كنار خواهند گذاشت. حالا كه به روز موعود نزديك شده اند بحث بر سر اين است كه طرح جايگزيني كه جمهوريخواهان مطرح مي كنند بسيار نامناسب و ورشكسته است. كساني كه با طرح جايگزين مخالفت مي كنند معتقدند كه طرح جديد از طرح اوباما كر بدتر است. برخي از آنها معتقدند كه بايد بخش هايي از اوباما كر تغيير كند اما اصل و اساس آن كه فلسفه حمايت گرايانه دولت از اقشار آسيب پذير در بيمه سلامت است به قوت باقي بماند.به همين دليل است كه فعلا معتقدند بودن اوباما كر با تمام مشكلات و مصايب بهتر از نبودن آن است. كنار زدن اين طرح ٢٠ يا ٣٠ ميليون نفر را از پوشش درماني خارج مي كند و اين افراد در انتخابات ممكن است آراي خود را تغيير دهند و ممكن است برخي از اعضاي كنگره در انتخابات شكست بخورند. آنچه مسلم است حفظ اوباما كر پيامدهاي سنگين سياسي و كنار گذاشتن آن پيامدهاي سياسي سنگيني خواهد داشت كه نشان دهنده شكست جمهوريخواهان در هر دو صورت است.
     
     آقاي ترامپ در روزهاي اخير به شدت عليه جمهوريخواهان موضع گرفتند، آيا جمهوريخواهان پشت سر ترامپ مي مانند؟ 
    اين حملات از قبل انتخابات هم شروع شده بود، ترامپ فرد و شخص مطلوبي هم نبوده اما فعلا جمهوريخواهان چاره ديگري هم ندارند. در هر صورت چه دوست داشته باشند يا نداشته باشند، دونالد ترامپ رييس جمهور است، نماينده حزب جمهوريخواه است پس انتقاد مي كنند، پرونده دخالت روسيه در انتخابات را كنار نمي گذارند و در طرح اوباماكر همراهي نمي كنند بنابراين در درون حزب جمهوريخواه با رييس جمهور مخالفت هاي جدي وجود دارد اما چاره ديگري ندارند. حتما پل رايان، ميچل مك كانل دل خوشي از ترامپ ندارند و مواضع خود را قبل انتخابات مطرح كردند اما به هر حال رييس جمهور است و مجبور هستند با او بسازند به اين اميد كه دونالد ترامپ رييس جمهوري منضبط شود و در چارچوب سياست هاي جمهوريخواهان قرار گيرد. شايد در انتخابات درون حزبي يا انتخابات ٢٠٢٠ او را شكست دهند و به هر حال شايد اتفاقي بيفتد كه واگذاري قدرت به دموكرات ها منجر نشود.
     
     بحران روسيه و امريكا به شدت بالا گرفته است، ٧٥٥ كارمند امريكايي بايد از روسيه اخراج شوند، تيلرسون نيز نسبت به اين بحران هشدار دادند، فكر مي كنيد داستان امريكا و روسيه به كجا ختم شود؟ 
    تيلرسون گفته است كه روابط امريكا و روسيه از اين بدتر خواهد شد، نكته اي كه وجود دارد دو قدرت بزرگ داعيه دار رهبري جهان در حال بروز ملي گرايي افراطي هستند، ولاديمير پوتين از زماني كه وارد عرصه قدرت شده است، به دنبال احياي قدرت روسيه و بازگشت عرصه طلايي اتحاد جماهير شوروي بدون شاخص ايدئولوژيك بوده كه قدم به قدم هم پيش آمده، قسمتي از گرجستان و اوكراين را گرفته و در سوريه بازيگر اصلي است و در شمال افريقا فعال است و اقتصاد خود را سر و سامان داده و اروپايي ها را به خود وابسته كرده است و قدم به قدم جلو مي آيد و هيچ ابايي از سر شاخ شدن با امريكايي ها ندارد. دونالد ترامپ هم نماينده جريان ملي گرايي امريكا است و با شعار اول امريكا آمده و برايش مهم نيست ديگران چه فكري مي كنند. به دنبال بازگشت به دوران طلايي هژموني امريكا در سال ٨٠-٧٠-١٩٦٠ است و احياي فضاي تك قطبي دوران پس از جنگ سرد را دنبال مي كند و اين دو قدرت حتما با هم تصادم پيدا مي كند كه لزوما اين تصادم به جنگ گرم منجر نمي شود و جنگ هاي قرن ٢٠ بين اين دو قدرت اتفاق نمي افتد اما جنگ هاي قرن ٢١ به شدت ميان آنها در جريان است مانند جنگ هاي سايبري، اقتصادي، تجاري، جنگ نرم در عرصه افكار عمومي و هر روز شديدتر و عميق تر خواهد شد اين ذهنيت كه مطرح بود اگر ترامپ به قدرت برسد امريكا و روسيه به هم نزديك مي شوند با واقعيت ها هم خواني نداشت و مشكل هم شخص روساي دو كشور نيست مشكل تفكر و هويت يابي است كه در درون امريكا و روسيه وجود دارد و هر دو به دنبال كسب قدرت هستند.

کلید واژه ها :
نظرات
ADS
ADS
پربازدید