به گزارش اتاق خبر به نقل از اعتماد،«فیل خیلی بزرگ است لطفا فیلی نشوید» عنوان یادداشت روزنامه اعتماد به قلم مهرداد احمدیشیخانی است که در آن آمده؛ در تصویری که از برخی در ایران طی این دو قرن از روسیه، شوروی و دوباره روسیه میتوان دید، این است که گویی این روسیه- شوروی-روسیه تا حد بسیاری فعال مایشاء در کشورمان بوده و هست. در این میان پرسش این است که آیا این روسیه-شوروی، تنها کشوری بوده و هست که سعی میکند به تقویت اهداف خود در کشورهای دیگر مبادرت کند؟ نمیدانم در کشورهای دیگر چه میگذرد ولی گمان نمیکنم که هیچ کشوری تلاش نکند که اهداف خود را در کشورهای دیگر پی نگیرد و روسیه-شوروی هم از این قاعده مستثنی نیست و به واقع این قاعده در همه کشورها جاری است؛ برای همین هم هر کشوری برای خود «عمق استراتژیک» و «حوزه نفوذ» تعریف میکند. کشور ما هم چنین میکند و هر کشور دیگری هم. حتی کشورهایی که از یک شهر بزرگتر نیستند (مثلا سانمارینو و لوکزامبورگ) نیز برای خود عمق استراتژیک قائلند، حالا گیرم کمی فراتر از مرزهای سیاسی-جغرافیاییشان، ولی هر چه هست، این عمق استراتژیک برای هر کشوری، بزرگتر از محدوده مرزهای جغرافیایی آن است. اگر برای سن مارینو شاید این عمق کمی فراتر از مرزهای ثبت شده سیاسیاش باشد، برای کشوری مانند امریکا، این عمق استراتژیک از تمامی کره زمین هم فراتر میرود و حتی جو زمین و فضا و کره ماه و جدیدا مریخ را هم شامل میشود. پس مساله این نیست که کشورها حوزه نفوذ دارند (که همه دارند) مشکل در جایی دیگر است که سعی میکنم در این یادداشت به برخی از آنها بپردازم.
کد خبر:
466425
تاریخ انتشار: 6 آبان 1404 - 10:34
اینکه منافع کشوری دیگر و حوزه نفوذ دیگران به نوعی بشود ناموس ما و اولویتمان در مسائل و تحلیلهایمان بشود دفاع از منافع دیگری یا حمله به منافع آن یکی و بر سر این، غیرتی هم بشویم، یکجورهایی «فیلی» حالا روسوفیلی باشد یا انگلوفیلی یا هر فیل دیگر.
