گروه «پالت» از روزهای پالتی در سال 94 می گویند | اتاق خبر
کد خبر: 328240
تاریخ انتشار: 9 فروردین 1395 - 12:09
گروه «پالت» یکی از گروه های پرکار و موفق سال گذشته بودند. به این بهانه با امید نعمتی (خواننده) و روزبه اسفندارمز (نوازنده کلارینت) گفت و گویی ترتیب داده و در آن به بررسی عملکرد گروه در سالی که گذاشت، پرداخته ایم.

به گزارش اتاق خبر، «روایت ناتمام یک فصل» اولین نمایشی بود که در سال 91 و به کارگردانی هومن سیدی، موسیقی گروهی به نام پالت را با خود همراه داشت. این گروه جوان بعد از همکاری با سیدی آهنگ «والس شماره یک» را منتشر و پس از مدتی اولین آلبومش با نام «آقای بنفش» را وارد بازار موسیقی کرد. آلبومی که نوید ظهور جریانی جدید در موسیقی تلفیقی در ایران را می داد. استقبال خوب مخاطبان از این آلبوم در ابتدا برای اعضای گروه هم قابل پیش بینی نبود، تا اینکه چند شب اجرای کنسرت در برج آزادی به عنوان اولین اجراهای بزرگ این گروه به ثبت رسید.

شهر من نخندید (فوری نوروزی)


پس از به اتمام رسیدن پروژه آلبوم اول و برگزاری تور و... گروه، آلبوم دوم را آغاز کردند. در میانه تولید آلبوم دوم اعضای گروه در دوره گذاری قرار گرفتند که احساس می کردند حرفی برای گفتن ندارند، به همین خاطر چندی پس از آغاز کار روی آلبوم «شهر من بخند!» که آن را ادای دین به شهر تهران لقب دادند، کار را رها کردند و گروه برای مدتی مشخص تعطیل شد. پس از طی این مدت سه ماهه، باز هم اعضای پالت دور هم جمع شدند و در مدتی کوتاه، چهار ترک پایانی آلبوم جدیدشان را با کیفیت و فضایی متفاوت ساختند.

برخلاف انتظار، استقبال مخاطبان از «شهر من بخند» نسبت به «آقای بنفش» افزایش نداشت و این نشان از وجود مخاطبانی ناراضی برای پالت داشت. با این وجود اما سال 94 سال موفقیت پالت در برگزاری توری کنسرت های داخلی و اجراهای اروپایی و امریکا بود. وحدت برای هشت نوبت سولداوت شد و گروه بعد از اجراهای امریکایی و اروپایی، از وحدت به برج میلاد 1700 نفره رفتند و چهار سانس هم در این سالن اجرا داشتند و خلاصه یکی از گروه های پرکار و موفق سال گذشته بودند. به این بهانه با امید نعمتی (خواننده) و روزبه  اسفندارمز (نوازنده کلارینت) گفت و گویی ترتیب داده و در آن به بررسی عملکرد گروه در سالی که گذاشت، پرداخته ایم.

پالت سال 94 گروه موفقی بود. آلبوم دومش را منتشر کرد و بعد از شروع از تالار وحدت 700 نفره به برج میلاد 1700 نفره رفت و... . اما پیش از بحث درباره پالت، به نظر شما چه معیارهایی برای بررسی علمکرد یک آرتیست یا بند وجود دارد برای اینکه بگوییم مثلا سال موفقی را پشت سر گذاشته است؟

امید نعمتی: من فکر می کنم معیارهای مختلفی برای این موضوع وجود دارد. به نظر من این مسائل از ارتباط اعضای یک بند با هم آغاز می شود و در پیاده سازی اهداف، اجرای منظم برنامه کنسرت ها، حفظ ارتباط با مخاطبان، ارتباط با دیگر موزیسین ها، رشد در موزیک و در نهایت بخش اقتصادی اجراها می تواند به عنوان ملاک موفقیت برای یک بند باشد. من فکر می کنم پالت در برخی از این ملاک ها موفق بوده و در برخی دیگر هنوز کاملا به اهدافی که به دنبالش هست نرسیده است. ما هنوز در حال طی کردن سربالایی هستیم. ما هنوز به سختی تلاش می کنیم و امیدوارم به زودی به سرازیری برسیم.

شهر من نخندید (فوری نوروزی)
امید نعمتی


شما سال 94 دومین آلبوم تان را وارد بازار کردید و در تور کنسرت های خارج از کشور به آمریکا و اروپا سفر کردید. استنباط من از صحبت شما این است که پالت هنوز به نقطه اوج مورد نظر در هدفی که دارد نرسیده است. نظر شما درباره هدف گذاری پالت در سال 94 چیست؟ آیا به آنچه امسال می خواستید رسیدید؟

روزیه اسفندارمز: به نظر من ما به عمده هدف گذاری هایمان رسیدیم. البته چون آن هدف گذاری را از سال 93 انجام داده بودیم تقریبا از نیمه دوم سال 93 نه تنها بسیاری از آن اهداف برایمان جذاب نبود، بلکه به این نتیجه رسیدیم که بعضی هایشان اشتباه بوده اند. اما این راهی بود که شروع کرده بودیم و باید تا آخرش می رفتیم. ما در آلبوم دوم مان به هدف گذاری هایی که داشتیم، رسیدیم. 

موسیقی، شعر، فضا و محوریت شهر تهران هدف ما از همان ابتدا بود. شاید توجه ما به مخاطب در آن دوره اصلا به اندازه امروز نبود. اما فکر می کنم این هدف گذاری متاثر از دینی بود که ما احساس می کردیم در مورد تهران به گردن ما است و شاید نیاز است تلنگرش به مخاطبان مان بخورد. ما به واسه سفرهایی که رفتیم تلنگرش را خورده ایم و تخم محبت تهران، که البته چیز عجیبی هم هست، در دل ما کاشته شده است. با این توضیح، آلبوم سوم مان خیلی متفاوت تخواهد بود. درست همانطور که آلبوم دوم با آلبوم اول مان خیلی فرق داشت.

امید: نمی توانم بگویم به تمام اهدافی که در این سال داشته ایم دست پیدا کردیم، اما سال 94 سال بدی هم نبود. ما در این سال با هنرمندان و موزیسین های خارجی همکاری خوبی داشتیم و در بخش بین المللی موفقیت های ارزشمندی داشتیم. امسال موزیک های بهتری ساختیم. تورهای موفقی در بخش بین الملل داشتیم، اما در بخش داخلی برگزاری کنسرت آنگونه که می خواستیم موفق نبودیم و امیدوارم این مساله را در سال 95 جبران کنیم.

آیا میزان مخاطب شما در سالی که گذشت نسبت به زمانی که اولین آلبوم را منتشر کردید، بیشتر شده یا اینکه عده ای به مجموعه مخاطبان اضافه شدند و گروهی هم از دامنه مخاطبان پالت خارج شدند؟

امید: فکر می کنم پالت نتوانسته به میزان قابل توجهی بر تعداد مخاطبانش بیفزاید، اما سعی کرده ایم با همان تعداد مخاطبانی که داریم به خوبی در ارتباط باشیم. واقعیت این است که شاید بتوانم از این مسائل به عنوان نقطه ضعف مان یاد کنم، چون امسال بیشتر درگیر تور و کنسرت و همکاری با موزیسین هایخارجی بودیم در نتیجه کارچندانی برای توسعه مخاطبان مان انجام ندادیم. هدف ما امسال اجرای کنسرت برای کسانی بود که آلبوم ما را گوش داده بودند و دوست داشتند در کنسرت، کار گروه ما را ببینند. شاید بهتر باشد در سال 95 روی افزایش میزان مخاطبان مان کار کنیم و بتوانیم کم کاری سال قبل را در این بخش جبران کنیم.

شهر من نخندید (فوری نوروزی)
روزیه اسفندارمز


کنسرت بهار، شما در وحدت 9 سانس اجرا داشتید که تمام بلیت هایش فروش رفت. این آمار نشان می دهد که گروه پالت پاپیولار است. با این توضیح هدف شما راضی کردن این دسته از مخاطبان است یا اینکه به دنبال راضی کردن مخاطب خاص نوع دیگری از موسیقی هم بوده اید؟

امید: در پالت محدودیتی برای مخاطبان مان نداشته ایم. ما آهنگ های خودمان را زدیم و از روز اول هم فکر نمی کردیم کارهایمان آنقدر مخاطب داشته باشد. البته به این نکته هم فکر می کردیم که اگر با طیف زیادی از مخاطبان رو به رو شویم می توانیم با موزیک جذب شان کنیم، اما چون قبل از شروع کارمان در پالت، مخاطب موسیقی جریانی تحت عنوان پاپ در ایران نبودیم، سعی نکردیم به این جریان وارد شویم و اصلا نمی توانیم بر اساس معیارهای موجود این ژانر در ایران کاری بسازیم. ما این آهنگ ها را ساختیم تا محدوده مخاطبان را بیشتر کنیم.

ما طیفی از مخاطبان را داریم که مخاطب خاص نوعی از موسیقی هستند. خود من مخاطب دامنه خاصی از موزیک هستم و حالا دارم موزیک تولید می کنم. طبیعی است که مخاطبان خاص موسیقی مورد توجه من در گذشته، می توانند با موزیک تولیدشده در پالت ارتباط برقرار کنند، اما ما هیچ وقت سعی در خط دادن به مخاطب نداشته ایم و نمی خواهیم بگوییم برخی از مخاطبان موزیک گوش نمی دهند، پس مخاطب ما نیستند. تلاش ما این است که همه موزیک های ما را گوش بدهند، اما تا چه اندازه بتوانیم در رسیدن به این هدف موفق باشیم را نمی دانم.

روزبه: من فکر می کنم ما با مخاطبان این چنینی در سال های 90 و 91 مواجه شدیم. همانطور که امید گفت گروهی از مخاطبانی که اصلا فکر نمی کردیم همراه مان شوند، در آن دوره مخاطب کارهایمان شدند. ما این اتفاق را پیش بینی نکرده بودیم و هدف گذاری هم رویش انجام نشده بود. تلاش ما در طول دو سال اخیر بالابردن کیفیت موزیک مان بود و آنچه در نتیجه این تلاش با آن رو به رو شدیم ساخت و تولید موزیکی بود که مثلا با رفقا بنشینیم و در خانه به آن گوش کنمی. 

بعد از گذر از این برهه، تغییری در درون پالت اتفاق افتاد و همه ما به طور ناخودآگاه فکر کردیم در جایگاهی قرار گرفته ایم که موزیک تنها المان مهم ما نیست، بلکه از همان ابتدا ما در برخی از فعالیت های مهم اجتماعی به طور مستقیم و غیرمستقیم نقش داشتیم و همان کارها باعث جذب برخی از مخاطب مان شد. به همین دلیل امروز یکی از کارهایی که باید بیاموزیم چیزی است که مخاطبان ما در همراهی با ما به دنبالش می گردند. درست مثل سازهایی که مخاطب مان نمی شناخت اما به خاطر اینکه با ما همراهی کند رفت و آن را شناخت.

امید: از دیوید گیلمور خواندم که: «ما یک روز فهمیدیم برای موزیسین ها موزیک نمی زنیم، بلکه برای مردم موزیک می زنیم.» واقعیت همین است و ما هم روزی متوجه شدیم که اصلا برای همکاران و هم صنفان مان موزی نمی زنیم و آنها هم برای ما. لااقل هدف پالت این نیست. البته به درست یا غلط بودن این روش کاری نداریم؛ اما هدف ما ساخت موزیک برای مردم است.

شهر من نخندید (فوری نوروزی)


آیا کار بر روی آلبوم سوم تان را شروع کرده اید؟

روزبه: نه. به نظر من مهمترین نکته برای شروع کار آلبوم بعد، اتفاقی که باید بیفتد، ایده پردازی است. شاید هنوز بعضی از ما در آلبوم دوم هستیم. من می دانم که ممکن است کسی در گروه ها هنوز در فضای آلبوم اول باشد، بنابراین باید یک اتفاق فکری برای شروع آلبوم بعدی در ذهن همه ما بیفتد تا آن موقع بتوانیم به سراغ ساخت کار سوم برویم. به نظر می رسد درون گروه خودمان به کمی تامل احتیاج داریم. ما قبل از انتشار آلبوم دوم احساس کردیم که لااقل در آن زمان ایده نداریم، بنابراین کار در گروه را برای سه ماه تعطیل کردیم و بین خودمان قرار گذاشتیم تا در این مدت روال عادی زندگی را برای مدتی پی بگیریم. بعد از این اتفاق بود که دوباره دور هم جمع شدیم و چهار آهنگ خیلی خوب و درست و حسابی را در کنار هم ساختیم. احتمالا این دوره هم همان دوره است. منتها قرار شده وقتی این بار استارت زدیم به جای یک دوی ماراتن، یک دوی 800 متری سرعتی داشته باشیم.

شما گفتید که قرار است آلبوم سوم با آلبوم دوم تفاوت زیادی داشته باشد...

روزبه: بله،  چون همه ما آدم های متفاوتی شده ایم.

با این توضیح از واکنش مخاطبانی که با شما همراه شده اند نمی ترسید؟ اصلا بعد از ارائه آلبوم «شهر من بخند» مخاطبانی را داشتید که به کارتان نسبت به تغییر مسیر از «آقای بنفش» تا «شهر من بخند»، معترض باشند؟

روزبه: بعضی ها اصلا عصبانی شدند. تعداد فروش «شهر من بخند» با «آقای بنفش» برابر بود و این نشان از عدم موفقیت ما دارد.

امید: به هر صورت مبلغ فروش به نوعی میزان مخاطب را نشان می دهد و با این توضیح ما شکست خوردیم. اما من این اتفاق را دوست دارم و فکر می کنم ما در آلبوم دوم به چیزی پرداختیم که دوستش داشتیم و به خصوص در چهار قطعه پایانی کار، موزیک هایی خلق شد که خودم می توانم طرفدارش باشم. با این توضیح که شاید طرفدار همه آهنگ هایش نباشم.

روزبه: من و امید هر روز «تا صبح فردا» و «شهر من...» را گوش می دادیم. منی در فلشی که در ماشین دارم این آهنگ ها هست و انگار که کس دیگری آن را زده است.

امید: به هر صورت این آلبوم شاید به لحاظ کمی با استقبال مخاطب رو به رو نشد، اما از نظر کیفی مخاطبانی بودند که با ما ماندند و احتمالا در آینده هم آنها را خواهیم داشت.

شهر من نخندید (فوری نوروزی)


اما شما سال 94 در کنسرت ها در مقایسه با قبل موفق تر بودید...

روزبه: اتفاقات زیادی بعد از «شهر من بخند» افتاد. عده ای به اجرای ما می آمدند، چون نام پالت را شنیده بودند و احساس می کردند که موزیکش را دوست دارند، یا دوست شان برایشان بلیت گرفته بود، اما وقتی در میانه اجرا با شهر من بخند مواجهه می شدند، دوست نداشتند و می رفتند. عده دیگری هم بودند که کار ما در آلبوم دوم را دوست داشتند و ماندند و تبدیل به مخاطب ما شدند. 

من این مسائل را با قانون ریاضی تحلیل می کردم و شاید درست نباشد که این تحلیل را اینجا مطرح کنم. در ریاضی اصلی هست که می گوید از یک نقطه می تواند میلیون ها خط عبور کند. هیچ گروهی را نمی توان با آلبوم اولش سنجید. آدم ها در این صورت یا جذب می شوند یا اصلا رهایش می کنند. اما وقتی آلبوم دوم منتشر شد، تکلیف مشخص می شود. چون در آن صورت دیگر از دو نقطه فقط یک خط می تواند عبور کند. خط مشی گروه با آلبوم دوم مشخص خواهدشد و مخاطب می تواند سه واکنش داشته باشد. یا جذبش شود یا از آن متنفر شود یا هیچ احساس خاصی نداشته باشد. آلبوم دوم برای ما این کار را انجام داد.

اگر بخواهیم نشان دهیم به چیزهایی که گفته ایم معتقدیم، باید کاری بکنیم که کماکان خودمان باشیم. ما در آلبوم اول بدون هیچ کم و کاستی خود خودمان بودیم. در آلبوم دوم معلوم بود که اعضای این گروه موسیقی پراگرسیو گوش می دهند، چون موسیقی یک گروه، آینه چیزی است که به آن گوش می دهند. در آلبوم سوم قاعدتا تمام آن گزینه های قبلی، شامل احساس مان، خودمان، دغدغه مندی هایمان و هوشمندی، نتیجه کار را خواهد ساخت. اضافه کردن هوشمندی مهم ترین نکته ای است که ما در طول این دو آلبوم به دست آوردیم و همراهی اش در آلبوم بعدی می تواند به پیشروی در ادامه مسیر پالت به ما کمک کند.

امید جان ظاهرا در حال انجام یک کار سولو هستید. در این مورد برایمان بگویید.

امید: من آهنگ هایی را از قبل داشتم که در کارهای پالت نمی گنجید. از طرفی در رفاقت و دوستی که با صادق تسبیحی داشتم در طول سفرهای مشترک مان تولیداتی داشتیم که بعدا قرار شد این مجموعه را تبدیل به یک آلبوم سولو کنیم. اولین آهنگ ما با هم نام «حرمان» بود که اول با پالت اجرا شد اما دیدم با سبک پالت می خواند. بعدا روی این کار با هم فکر کردیم و سعی کردیم آن را به یک آلبوم تبدیل کنیم. این آلبوم در مراحل آخر تولید خودش هست و قرار است به زودی با همین نام وارد بازار شود.

پس مخاطبانت می توانند خیلی زود منتظر انتشار این آلبوم یا لااقل بخشی از کارهای موجود در آن باشند؟

امید: به دنبال این هستیم که به زودی یک آهنگ از این آلبوم را با موزیک ویدئو منتشر کنیم.

اگر بخواهیم پیش بینی کنیم، سال 95 سال شما به همراهی پالت است یا باید به همکاری و همراهیت در پروژه «حرمان» امیدواربود؟

امید: در ابتدا باید بگویم که همیشه پالت برایم اولویت دارد. اما در مجموع سال 95 هم برای پالت و هم برای «حرمان» سالی حیاتی است. چون از طرفی پالت باید خودش را تثبیت کند و از سوی دیگر تلاش های زیادی برای حرمان انجام شده و من امیدوارم این تلاش هم مورد توجه قرار بگیرد. اصولا برای سال 95 همه مردم ایران خیلی امیدوارم.

منبع:ویژه نامه تبار

کلید واژه ها :
نظرات
ADS
ADS
پربازدید