به گزارش اتاق خبر، به همین ترتیب تعداد آنهایی که هر نوع ایدهای از خودشان داشته باشند که بخشی از سرمایه خود را به صورت نقدی یا معادل وجه نقد در بازار سهام بهکار بگیرند به مراتب کمتر است. پس چه مقدار سرمایه برای سرمایهگذاری در بازار سهام بسیار زیاد بهشمار میرود؟
بیشتر مشاوران مالی این موضوع را تایید میکنند که هر یک از افراد علاقهمند به فعالیت در بازار سرمایه باید به اندازه کافی پول در حساب بانکیشان ـ که به آسانی قابل دسترسی باشد ـ داشته باشند و آن را برای پوشش دادن هزینههای چندین ماه از زندگیشان ـ در مواقع اضطراری ـ کنار بگذارند. اما البته هنگامی که صحبت از مقدار این نقدینگی کنار گذاشته شده و اینکه آیا باید بیشتر از نقدینگی بهکار گرفته شده در بازار سرمایه باشد یا خیر؛ دیدگاه کارشناسان نوسان زیادی دارد. در یک سرطیف، کسانی قرار دارند که معتقدند سرمایهگذاران برای کسب حداکثر سود باید سرمایه خودشان را بهطور کامل وارد بازار کنند، درحالی که سایرین میگویند داشتن ذخیره نقدینگی غیرضروری در سبد سهام و بهکار گرفتن آن در بازار سرمایه میتواند مفیدتر باشد و استفاده معقولانهتری خواهد داشت، البته بسته به اهدافی که در هر سرمایهگذاری خاص مدنظر سرمایهگذار باشد. برای آنانی که در کشاکش تصمیمگیری برای بکارگیری حجم درستی از منابع نقدینگی خود هستند برخی نکات مهم را باید مدنظر قرار داد:
چرا نقدینگی خود را ذخیره میکنید؟
بررسی پاسخهای ۴۰۱ نفر از شرکتکنندگان در یک نظرسنجی در رابطه با این سوال که چه میزان از منابع پولی خودشان را بهعنوان سرمایه بهکار گرفته شده در بازار سهام اختصاص دادهاند نشان میدهد که آنها بهطور متوسط ۱۱درصد از داراییهای خود را به این امر اختصاص دادهاند. اما در عین حال یک نفر از هر ۷ نفر یا ۱۴درصد پاسخدهندگان که در بازار سهام سرمایهگذاری کردهاند خاطرنشان کردهاند که تمام داراییشان را در این بازار جایگزین پساندازهای بانکی بهکار گرفتهاند. کارشناسان میگویند که نگهداری و پسانداز بیمهابای کوهی از پول نقد، ایده و تصمیمی بسیار بد است چراکه پسانداز کردن وجوه نقد، سرمایهگذاری ضعیفی است. میچ تاچمن، مدیرعامل یک شرکت مشاوره سرمایهگذاری در پالوآلتوی کالیفرنیا میگوید: «ما بهطور معمول به مشتریانمان توصیه میکنیم که کمتر از یک درصد نقدینگی خودشان را در یک حساب سرمایهگذاری نگهدارند. این به معنی آن است که برای هر ۱۰۰هزار دلار سرمایهگذاری شده، کمتر از یک هزار دلار را باید به صورت پول نقد نزد خود نگهدارند و مابقی دارایی آنها میتواند صرف خرید سهام، اوراق قرضه و سایر اشکال اوراق بهادار شود. »باب استامرز، مدیر بخش آموزش سرمایهگذاری در انستیتو CFA نیویورک نیز درباره موضوع این گزارش چنین میگوید: «شما به واسطه پسانداز پول نقد نمیتوانید هیچ بازده و درآمدی کسب کنید. درحال حاضر نرخ سود بیشتر سپردههای نقدی در بانکها و موسسههای اعتباری معادل یا نزدیک صفر درصد است و این کمتر از نرخ تورم مهار شده کشور است که به صورت رسمی از سوی دولت اعلام شده است. حال این را با سود ۲درصدی سهام بزرگ و عمده که به طور معمول به صورت سالانه به صاحبان سهام پرداخت میشود مقایسه کنید که در ارقام بالا، سود قابلتوجهی حاصل میشود. »دیوید رانسون، مدیر بخش تحقیقات در موسسه اقتصاد جهانی HCWE هم از زاویه نگاه و تخصص خود به موضوع میپردازد: «یکی از اصول مدیریت سبد سرمایهگذاری سهام این است که با حفظ و نگهداری داراییها در قالبها و روشهای مختلف، نوسانات کلی سبد سرمایهگذاری را تاحد امکان کاهش دهیم. »رانسون معتقد است که داراییهای نقدی قادر به انجام اینکار به خوبی سایر اشکال داراییها نبوده و نیت و اوراق قرضه دولت و طلا برای تنوع بخشیدن به سبد داراییها بسیار بهتر از پول نقد هستند و هنگام سقوط ارزش سهام، ارزش این دو نوع دارایی تمایل به افزایش پیدا میکنند.
آیا خیلی زود به آن احتیاج پیدا میکنید؟
البته؛ ممکن است در پارهای از اوقات این حس در سرمایهگذاران شکل بگیرد که در ذخیره پسانداز اضطراری آنها، نگهداری دارایی به شکل ذخیره پول نقد برتر از سایر انواع ذخایر دیگر باشد و این نکتهای است که مشاوران مالی به آن اشاره میکنند.آن دسته از مردم که در شرف بازنشستگی هستند و حجم قابلتوجهی از داراییهای انباشته شده را در اختیار دارند و یا سرمایهگذارانی که انتظار دارند در آینده نزدیک مخارج بزرگی مانند پرداخت شهریه دانشگاه (فرزندانشان) را متحمل شوند ممکن است بخواهند مقداری از پولشان را از بازار سهام و ارواق قرضه خارج کرده و به چیزی مطمئنتر اختصاص دهند. اما فرمول توازن تاچمن میگوید که آن بخش از داراییها که در قالب وجوه نقد برای مخارج بزرگ احتمالی کنار گذاشته میشود نباید وارد منابع سبد سرمایهگذاری شود: «اگر مشتریان ما نیاز به وجه نقد دارند باید آن را خارج از حساب سرمایهگذاری خودشان نگهداری کنند. »
چه مقدار دادوستد میکنید؟
برخی از کارشناسان بازار سرمایه میگویند موجودی پول نقد در سبد سرمایهگذاری هنگامی بهکار میآید که شما بخواهید اوراق بهادار خریداری کنید بدون آنکه قصد فروش خریدهای قبلی خود را داشته باشید. برای بیشتر سرمایهگذاران، نیاز به وجوه نقد هنگامی پدید میآید که آنها بخواهند در سبد سرمایهگذاریشان توازن ایجاد کنند. گاهی اوقات صندوقهای سرمایهگذاری مشترک میتوانند به صورت همزمان تبدیل به انواع دیگری از صندوقهای همخانواده شوند. اما اگر داراییهای خود را به صورت اوراق بهادار شخصی و یا در صندوقهای مبادلات ارزی نگهداری میکنید مسئله سختتر خواهد بود زیرا ممکن است دسترسی شما به پول نقد از طریق فروش داراییها در قالبهایی که اشاره شده زمان بیشتری ببرد قبل از آنکه بتوانید از آن برای خرید نوع دیگری از داراییها استفاده کنید. اندروملیگان، رییس بخش استراتژی جهانی در موسسه سرمایهگذاری Sitandard Life واقع در ادنیبورو اسکاتلند در اینباره میگوید: «میزان موجودی پول نقد بستگی زیادی به این امر دارد که شما نیاز به چه مقدار توانایی مالی در دادوستدهای تجاری متناوب خود دارید و برای این سوال هیچ پاسخ واحد درستی وجود ندارد. نکتهای که باید به آن توجه شود این است که آن گروه از سرمایهگذارانی که مراودات تجاری زیادی ندارند مانند آنهایی که ایجاد توازن در داراییهای خود را یکبار در سال انجام میدهند به احتمال زیاد بهتر است موجودی نقدشان را کاهش داده و در اوراق بهاداری که قادر به تولید درآمد و سود هستند سرمایهگذاری کنند. »درنهایت بیشتر کارشناسان بازارهای مالی معتقدند که هرگز نباید ۱۰۰درصد منابع و داراییها را سرمایهگذاری کرد و در صورت لزوم و اطمینان از بازگشت سرمایه و بازدهی مناسب حداکثر باید ۹۵درصد داراییهای هر سرمایهگذار در بازار سهام بهکار گرفته شود.
منبع: صمت
