پوشش اعتراضات فرانسه از سوی شبکههای فارسیزبان خارج از کشور، بار دیگر تفاوت ادبیات رسانهای آنها در مواجهه با ناآرامیهای فرانسه و ایران را برجسته کرده است؛ جایی که خشونت و تخریب در فرانسه ناپسند معرفی میشود، اما همین «خشونت» در ایران با تعبیر «شجاعت» به مخاطب فروخته میشود.
به گزارش اتاق خبر به نقل از فارس،در روزهای اخیر، فرانسه با موجی از اعتراضات دانشآموزان و دانشجویان و همچنین اعتصابات کارمندان مواجه شده است.گزارشهای منتشرشده از تعطیلی بیش از ۴۰۰ مدرسه و بازداشت بیش از ۵ هزار معترض حکایت دارد؛ در میان بازداشتشدگان نیز شمار قابل توجهی زیر سن قانونی هستند.
همزمان، گزارشهایی درباره مجروح شدن معترضان منتشر شده است. در یکی از موارد، دست یک دانشآموز ۱۵ ساله در جریان برخورد پلیس با معترضان و بر اثر انفجار نارنجک پلیس قطع شده است.
با این حال، آنچه در کنار ناآرامیهای فرانسه قابل توجه به نظر میرسد، نحوه پوشش خبری این اعتراضات در شبکههای فارسیزبان خارج از کشور است.
آسیب به اموال عمومی حق شخصی در ایران؛ پرداخت خسارت در فرانسهبرای نمونه، ساجده شریفی، کارمند شبکه اینترنشنال در فرانسه، به جای استفاده از تعابیری مانند «سرکوب معترضان توسط پلیس»، از عبارت «درگیری میان پلیس و معترضان» استفاده میکند.در روایت او، بخش قابل توجهی از گزارش به خرابیها، آتشسوزیها و تخریب اموال عمومی اختصاص دارد؛ به گونهای که برجستهسازی این موارد، بخش مهمی از روایت اعتراضات را تشکیل میدهد. درواقع به نظر میرسد که اینترنشنال قصد دارد صرفاً بخشهای متفی این ماجرا را به مخاطب نشان دهد.این گزارش حتی پا را فراتر گذاشته و موضوع مسئولیت والدین معترضان زیر سن قانونی را نیز مطرح میکند. به گفته این کارمند اینترنشنال، وزیر دادگستری فرانسه اعلام کرده است والدین معترضان زیر سن قانونی که به اموال عمومی آسیب زدهاند، باید خسارت واردشده را جبران کنند.
تأکید بر تخریب اموال عمومی در روایت اعتراضات فرانسه، در حالی صورت میگیرد که شبکههای فارسیزبان خارجی در پوشش اغتشاشات در ایران، بارها رویکرد متفاوتی در قبال خشونت و تخریب داشتهاند.در موارد متعددی، نهتنها تخریب اموال عمومی بهعنوان بخش مهمی از مسأله مورد توجه قرار نگرفته، بلکه رفتارهای خشونتآمیز و حمله به مراکز دولتی و عمومی نیز با ادبیاتی توجیهکننده یا حتی تشویقکننده روایت شده است.این دوگانگی زمانی آشکارتر میشود که موضع شبکه منوتو درباره خسارتهای واردشده در جریان ناآرامیهای دیماه در ایران را به یاد بیاوریم.در شرایطی که خسارت واردشده به اموال عمومی در تهران حدود ۳ هزار میلیارد تومان برآورد شده بود، مجری این شبکه در یک پخش زنده با لحنی تمسخرآمیز درباره تخریب اموال عمومی گفت: «این اموال برای خودِ مردم است و دوست داشتند که خراب کنند؛ چون قدیمی شده بود میخواستند خراب کنند که شاهزاده جدیدش را برای ما خریداری کند».
این در حالی است که در روایت همان جریان رسانهای از اعتراضات فرانسه، تخریب اموال عمومی نهتنها نادیده گرفته نمیشود، بلکه به یکی از محورهای اصلی روایت تبدیل میشود و حتی مسئولیت مالی والدین معترضان نیز برجسته میشود.
معترض در ایران؛ تخریبگر و آشوبگر در فرانسهاین دوگانگی را میتوان در نحوه پوشش اعتراضات فرانسه از سوی بیبیسی فارسی نیز مشاهده کرد. در گزارشهای این شبکه، تخریب اموال عمومی برجسته میشود و خشونت بهعنوان رفتاری ناپسند مورد اشاره قرار میگیرد.همزمان، به جای استفاده از واژههایی مانند «سرکوب»، از تعابیری همچون «درگیری میان پلیس و معترضان» استفاده میشو».
این در حالی است که در روایت همان جریان رسانهای از اعتراضات فرانسه، تخریب اموال عمومی نهتنها نادیده گرفته نمیشود، بلکه به یکی از محورهای اصلی روایت تبدیل میشود و حتی مسئولیت مالی والدین معترضان نیز برجسته میشود.
معترض در ایران؛ تخریبگر و آشوبگر در فرانسهاین دوگانگی را میتوان در نحوه پوشش اعتراضات فرانسه از سوی بیبیسی فارسی نیز مشاهده کرد. در گزارشهای این شبکه، تخریب اموال عمومی برجسته میشود و خشونت بهعنوان رفتاری ناپسند مورد اشاره قرار میگیرد.همزمان، به جای استفاده از واژههایی مانند «سرکوب»، از تعابیری همچون «درگیری میان پلیس و معترضان» استفاده میشود».
حتی در برخی روایتها، دانشآموزان معترض فرانسوی با عنوان «آشوبگر» معرفی شدهاند و درباره هویت آنها نیز تردید ایجاد شده است؛ از جمله این ادعا که برخی از این افراد اساساً دانشآموز یا دانشجو نیستند و از مناطق دیگر برای حضور در اعتراضات آمدهاند.اما وقتی همین رسانه به اعتراضات و ناآرامیهای ایران میپردازد، ادبیات متفاوتی را به کار میگیرد. از نگاه بیبیسی، در اینجا حضور دانشآموزان در اعتراضات میتواند نشانه آگاهی، تحصیلکردگی، ارتباط با جهان و رسیدن به بلوغ فکری معرفی شود. حتی در مواردی، رفتارهای خشونتآمیز بهجای آنکه صرفاً خشونت توصیف شوند، با تعابیری همچون «شجاعت» بازنمایی شدهاند.
تناقض زمانی جدیتر میشود که بیبیسی فارسی در برخی گزارشها استفاده از واژه «آشوبگر» برای معترضان را نادرست و دارای بار حقوقی معرفی میکند؛ اما همین حساسیت در توصیف معترضان فرانسوی به چشم نمیخورد.
مسأله اصلی در این میان، دفاع از تخریب اموال عمومی یا رفتار خشونتآمیز نیست؛ بلکه مسأله، تفاوت آشکار در چارچوبی است که برخی رسانههای فارسیزبان برای روایت اعتراضات در دو کشور انتخاب میکنند.باتوم در ایران؛ شیء سخت دفاعی در فرانسهدر این دوگانگی و تناقضی که از سوی اینترنشنال در پرداختن به ناآرامیهای فرانسه، نوعی واژهسازی نیز در روزهای اخیر صورت گرفته که بسیار مورد توجه قرار گرفته است؛ بهطوری که کارمند اینترنشنال، برای نامبردن از تجهیزات پلیس ـ یعنی باتوم و گلوله ـ از واژه جدیدی تحت عنوان «شیء سخت دفاعی» استفاده میکند.
مسأله اصلی در این میان، دفاع از تخریب اموال عمومی یا رفتار خشونتآمیز نیست؛ بلکه مسأله، تفاوت آشکار در چارچوبی است که برخی رسانههای فارسیزبان برای روایت اعتراضات در دو کشور انتخاب میکنند.باتوم در ایران؛ شیء سخت دفاعی در فرانسهدر این دوگانگی و تناقضی که از سوی اینترنشنال در پرداختن به ناآرامیهای فرانسه، نوعی واژهسازی نیز در روزهای اخیر صورت گرفته که بسیار مورد توجه قرار گرفته است؛ بهطوری که کارمند اینترنشنال، برای نامبردن از تجهیزات پلیس ـ یعنی باتوم و گلوله ـ از واژه جدیدی تحت عنوان «شیء سخت دفاعی» استفاده میکند.
اسلحه برای ایران، محکومیت برای فرانسهاما در این میان، در حالی که جریان رسانهای فارسیزبان خشونتآمیز بودن اعتراضات فرانسه را برجسته میکند و حق را تماماً به پلیس فرانسه میدهد، موضوع مسلح کردن آشوبگران در ایران را عادیسازی میکند.
مسأله اصلی در این میان، دفاع از تخریب اموال عمومی یا رفتار خشونتآمیز نیست؛ بلکه مسأله، تفاوت آشکار در چارچوبی است که برخی رسانههای فارسیزبان برای روایت اعتراضات در دو کشور انتخاب میکنند.باتوم در ایران؛ شیء سخت دفاعی در فرانسهدر این دوگانگی و تناقضی که از سوی اینترنشنال در پرداختن به ناآرامیهای فرانسه، نوعی واژهسازی نیز در روزهای اخیر صورت گرفته که بسیار مورد توجه قرار گرفته است؛ بهطوری که کارمند اینترنشنال، برای نامبردن از تجهیزات پلیس ـ یعنی باتوم و گلوله ـ از واژه جدیدی تحت عنوان «شیء سخت دفاعی» استفاده میکند.
اسلحه برای ایران، محکومیت برای فرانسهاما در این میان، در حالی که جریان رسانهای فارسیزبان خشونتآمیز بودن اعتراضات فرانسه را برجسته میکند و حق را تماماً به پلیس فرانسه میدهد، موضوع مسلح کردن آشوبگران در ایران را عادیسازی میکند.
به عبارت دیگر، همزمان که اینترنشنال به مخاطب خود میگوید که رفتار خشونتآمیز میتواند اعتراضات مسالمتآمیز را به حاشیه ببرد و اساساً خشونت را زیر سؤال میبرد، انتقال اسلحه به داخل ایران را تجویز میکند.
