به گزارش اتاق خبر به نقل از فارس، طرح استیضاح وزیر جنگ امریکا به دلایل مختلف از جمله جنایت در میناب را نباید نشانه بیداری وجدان انسانی در واشنگتن دانست. این اقدام تلاشی است برای مدیریت پیامدهای جنگی پر هزینه که آمریکا در آن به اهدافش نرسید.در واقع استیضاح ابزاری برای مدیریت افکار عمومی است. در روزهای جنگ هم موج استیضاح ترامپ بر سر میناب به صورت نمایشی بالا گرفت، تا به این بهانه برای خروج ترامپ از جنگی که زمان آغازش را مشخص کرد اما هیچگاه بر روند آن تسلط پیدا نکرد، راهی باز گردد. آتش‌بس شد و فروپاشید، و در این بین پروندهٔ کودکان میناب در آمریکا به بایگانی رفت تا روزی که دوباره به کار بیاید.
نکته مهم اینجاست، وزرای جنگ پیشین آمریکا هم در عراق و افغانستان جنایات سنگینی مرتکب شده بودند تا جایی که بدلیل استفاده از سلاح های سمی تا سالها کودکانی ناقص در فلوجه ، بصره و دیگر شهرهای عراق متولد می‌شدند، اما چون جنگ عراق را بردند هیچگاه کسی بازخواست نشد؛ چراکه معیار نتیجه اقدام است نه اخلاق و انسانیت ! پس اگر امروز بار دیگر پرونده میناب در امریکا باز شده، نه به خاطر کودکانش بلکه تلاشی است برای اینکه هزینهٔ یک جنگ ناکام و بی نتیجه، از دوش ساختار قدرت آمریکا برداشته شود و به گردن یک فرد بیفتد، نمایشی که در آن،قربانیان تروریسم تنها به عنوان یک ابزار دیده می‌شوند.
آمریکایی‌ها همواره سعی کرده‌اند موضوعات اصلی را تحت پوشش موارد بشری و انسانی پنهان کنند تا از این طریق خود را به عنوان طرف خوب داستان و روایت نشان دهند.حتی اگر خود قاتل و مرتکب جنایت شده باشند بازهم از ترفندهای حقوق بشری برای پنهان سازی ماهیت اصلی ماجرا استفاده می‌کنند. فقط کافی است نگاهی به روایت سازی های مختلف تاریخی بندازیم تا ببینیم چطور آمریکا با کودتا و تغییر حکومت اهداف استعماری خود را پیش برده است اما خود را مروج دموکراسی و آزادی خوانده و هنوز هم بسیاری فریب چنین حیله‌ای را می‌خورند.
با این شرایط هگست نه تنها باید به عنوان دستمال کثیف ترامپ برای پوشاندن شکست وی در جنگ علیه ایران و نتایج آن در انتخابات کنگره آمریکا مورد استفاده قرار بگیرد، بلکه باید روایت را نیز به سمتی ببرد که آمریکای خوب با وجود جنایات مختلف از جمله در میناب برای افکار عمومی جلوه کند و ماهیت اصلی آمریکا پنهان بماند.
