ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﭼﻮﻥ ﻧﺎﻥ ﻭ ﻧﻤﮏ ﭼﻮﻥ ﻟﺒﺎﻥ ﮔﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺯ ﺗﺐ ﮐﻪ ﻧﯿﻤﻪ ﺷﺒﺎﻥ ﺩﺭ ﺍﻟﺘﻬﺎﺏ ﻗﻄﺮﻩ ﺍﯼ ﺁﺏ ﺑﺮ ﺷﯿﺮ ﺁﺑﯽ ﺑﭽﺴﺒﺪ ! ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﭼﻮﻥ ﺩﻗﺎﯾﻖ ﺷﮏ ّ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻭ ﺩﻝ ﻭﺍﭘﺴﯽ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﮔﺸﻮﺩﻥ ﺑﺴﺘﻪ ﺍﯼ ﺑﺰﺭﮒ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺩﺭﻭﻥ ﺁﻥ ﺑﯽ ﺧﺒﺮﯼ ! ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﭼﻮﻥ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﺳﻔﺮ ﺑﺎ ﻫﻮﺍﭘﯿﻤﺎ ﺑﺮ ﻓﺮﺍﺯ ﺍﻗﯿﺎﻧﻮﺱ ﭼﻮﻥ ﻫﯿﺎﻫﻮﯼ ﺩﺭﻭﻧﻢ ﻟﺮﺯﺵ ﺩﻝ ﻭ ﺩﺳﺘﻢ ﺩﺭ ﺁﺳﺘﺎﻧﻪ ﺩﯾﺪﺍﺭﯼ ﺩﺭ ﺍﺳﺘﺎﻧﺒﻮﻝ ! ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﭼﻮﻥ ﮔﻔﺘﻦ: "ﺷﮑﺮ ﺧﺪﺍ ﺯﻧﺪﻩﺍﻡ"
