میوه و مواد خوراکی بخش نه چندان بزرگ ولی مهم از صادرات غیرنفتی را تشکیل می دهد و یکی از دغدغه های فعالان این بخش افزایش صادرات در این بخش و مسائل مربوط به حمل و نقل کالا است. در این زمینه اتاق خبر با سید احمد میرجلیلی عضو هیات رئیسه اتاق بازرگانی البرز گفتگویی داشت که در ادامه می آید: در حال حاضر میوه ایران در بازارهای جهانی چه وضعیتی دارد ؟ همه چیز به کیفیت میوه بستگی دارد و به قول معروف باری که خوب باشد را خوب می برند. به عبارت دیگر در صورتی که کالایی بسته بندی و کیفیت خوب و قابل قبولی داشته باشد مشتری همیشگی خود را خواهد داشت. در حقیقت مهمترین اصل در این زمینه بسته بندی درست و استاندارد است. میوه ها و محصولاتی مانند سیب، کشمش، انجیر و خشکبار بیشترین مشتری را به شرط رعایت بسته بندی و استاندارد دارند. در حال حاضر گذشته از بحث تحریم ها هنوز کیفیت مهمترین عامل برای صادرات میوه ایرانی است. کشورهای عربی حوزه خلیج فارس با توجه به شرایط اقلیمی و وضعیت اقتصادی خوبی که دارند پتانسیل خوبی برای واردات میوه از ایران دارند. به نظر شما چطور می توان از این پتانسیل به نفع کشور استفاده کرد ؟ شهر دوبی مرکز ثقلی برای اقلام تجاری است. این منطقه یکی از مناطقی است که مرکزی برای صادرات مستقیم و غیرمستقیم به سایر کشورها است. سایر کشورهای حاشیه خلیج فارس نیز پتانسیل خوبی برای واردات و نقل و انتقال محصولات دارند. حتی از این منطقه می توان محصولات را به کشورهایی مانند ژاپن نیز صادر کرد. کشورهای عربی مهمترین پتانسیل های منطقه هستند هرچند که سهم ایران به هیچ وجه در اندازه توانایی های کشور نیست. انتقادی که در زمینه نحوه صادرات میوه وجود دارد نحوه آبرسانی به محصولات صادراتی است. با این حال می توان در کشور با استفاده از روش هایی مانند کمپوت کردن میوه و خشک کردن آن ارزش افزوده به آنها اضافه کرد نظر شما در اینباره چیست ؟ صحبت هایی که در مورد محصولات آب بر زده می شود صحیح است اما باید دید که دولت برای جایگزین کردن این محصولات چه راهکاری اندیشیده است. آیا توان مبارزه با بیکاری ناشی از جلوگیری از کاشت این محصول ایجاد می شود را دارد ؟ آیا بودجه کافی برای وارد کردن این محصولات مانند خیار، گوجه و هندوانه را برای استفاده مردم را دارد یا نه؟ به نظر شخصی خودم بهتر است دولت سرمایه ای را که قرار است برای واردات این محصولات هزینه کند برای سرمایه گذاری در بخش کشاورزی استفاده کند. برای مثال با دادن وام به کشاورزان و اختصاص کمک هزینه خرید کود، سموم دفع آفات می توان از بیکاری در این بخش، مهاجرت از روستاها به شهرها و تغییر کاربری زمینهای کشاورزی به مسکونی جلوگیری کرد. در حقیقت دولت باید استراتژی مدونی در رابطه با صادرات محصولات کشاورزی آب بر داشته باشد. ایران در تولید هندوانه و خیار مقام سوم جهان را دارد که به معنای کشت دو محصول آب بر در سرزمینی خشک و نیمه خشک است. در مورد بخش دوم سوال هم باید بگویم که در حال حاضر تولید در مضیقه است. بانکها در حال حاضر به مردم با سودهای کلان وام می دهند و بهره می گیرند و این به ضرر تولید کنندگان است. دولت باید از تولید کنندگان حمایت کند تا اشتغالزایی در این بخش ایجاد شود و بیکاری این بخش به حداقل برسد. پیشنهاد شما برای بهبود صادرات میوه چیست ؟ اولین موردی که باید در این زمینه اصلاح شود بحث حمل و نقل است. گرانی هزینه سوخت کانتینر ها معضل بزرگی در این بخش است و باعث افزایش هزینه نقل و انتقال کالا می شود. بحث دیگر کرایه های سرسام آور است که با ضرر برای تولید کننده همراه است. اگر دولت کمک کند که هزینه هایی مانند روغن، لاستیک و سوخت کمتر شود صادرات میوه برای صادرکننده به صرفه خواهد بود. دومین مورد افرادی که در اتحادیه ها و در این بخش فعال هستند از فعالیت افرادی که به صورت موردی و یا موقت در این بخش فعالیت می کنند جلوگیری کند. زیرا فعالیت این افراد که اکثرا شرکت حمل و نقل دارند و آشنا نبودن انها به این کار این کار باعث خراب شدن بازار صادرات خواهد شد. جلوگیری از فعالیت این افراد به رونق صادرات در این بخش کمک خواهد کرد.
