اتاق نیوز- پس از پیاز، این بار نوبت سیبزمینی است كه خبر دور ریختن آن منتشر میشود. 100 هزار تن سیبزمینی تولیدی كشور كه برای تولید هر كیلوی آن حدود 600 تومان هزینه آب، سم، كود، بذر و كارگر صرف شده است، سهم رودخانهها و حواشی جادهها میشود. 15 هزار تن از این محصول در استان همدان، 20 هزار تن در استان كردستان و هفت هزار تن در استان فارس، شش هزار تن در استان اصفهان و بخشی دیگر در استان گرگان و دیگر استانهای كشور تولید شده بود كه شش هزار تن تولیدی در استان اصفهان در سردخانه مانده و كشاورزان حتی قادر به پرداخت حق سردخانهدار هم نیستند؛ بهطوری كه سردخانهدار فقط از كشاورزان كرایه حمل این محصول برای دورریختن را خواسته است! از نگاه کارشناسان این مشكلات به دلیل نداشتن الگوی كشت، تناوب زراعی و بذر سالم است كه نهایتا هم به دلیل نداشتن بازار و مازاد بر مصرف كشور، این میزان تولید جذب نشده و كنار جادهها و رودخانهها دور ریخته شد كه فاجعه زیست محیطی در بر دارد.
آمارهای رسمی نشان میدهد سالانه پنج میلیون تن سیبزمینی تولید میشود كه با توجه به مصرف سرانه 45 كیلوگرمی برای هر نفر مصرف سرانه و تازهخوری این محصول سه میلیون و 300 هزار تن بوده و 700 هزار تن نیز مصرف صنایع است. در این میان كشاورزان نیز 600 هزار تن سیبزمینی برای سطح زیركشت 180 هزار هكتاری خود بهعنوان بذر ذخیره میكنند كه در مجموع میتوان گفت سالانه چهار میلیون و 600 هزار تن سیبزمینی مورد مصرف تازهخوری، صنایع و بذر است و حدود 400 هزار تن سیبزمینی مازاد مصرف كشور تولید میشود. در این میان با توجه به نبود صنایع فرآوری و بستهبندی، نداشتن صادرات مناسب و منسجم و همچنین انبارهای مناسب جهت نگهداری این محصول مازاد مصرف همیشه برای كشاورزان دردسر شده كه یا محصولشان را از زمین برداشت نمیكنند یا روی دستشان میماند و قیمت چهار میلیون و 600 هزار تن دیگر مصرف بازار را نیز برهم میزند. به گفته رییس اتحادیه سیبزمینیكاران «اگر 50 هزار تن سیبزمینی مازاد مصرف هم داشته باشیم مزاحم بازار بوده و به كشاورزان ضربه میزند.»
حسن محمدی تصریح میکند: «با توجه به اینكه ابزار و برنامه كنترلی در دست تشكلها و دولت نیست، میزان تولید سیبزمینی بدون حساب و كتاب صورت میگیرد كه منابع پایه آب و خاك كشور را برهم میزند و خسارت اقتصادی برای كشاورزان به بار دارد.» وی تاكید میکند:«مسئولان برای حفظ منابع پایه آب و خاك، انرژی و محیط زیست باید به فکر یک برنامه کارشناسی شده باشند. چرا كه در حال حاضر هیچ ابزاری برای ساماندهی این محصول وجود ندارد هر كس به هر اندازه كه بخواهد، میكارد و منابع را نابود میكند، اما عدهای انگشتشمار از این محصول به ثروت میرسند.»
محمدی با بیان اینكه وزارت جهاد كشاورزی ابزاری برای كنترل كشاورزان ندارد، میگوید: «یكی از ابزارهای كنترل كشاورزان، كنتور هوشمند برای برداشت بهینه مصرف آب است كه چنین سیستمی نداریم و برداشت آب بدون حساب و كتاب صورت میگیرد. ابزار دیگر برای كنترل كشت نهادهها است كه نهادهها از اختیار دولت درآمده و وزارت كشاورزی هیچگونه سم و كود یارانهای ندارد كه بتواند از این شیوه كنترلی برای تشویق یا تنبیه كشاورزان استفاده كنند. همچنین خدمات فنی - مهندسی یكی دیگر از ابزارهای كنترل كشاورزان و كشت محسوب میشود، اما چنین خدماتی هم در كشور ما ارائه نمیشود كه ارائه رایگان این خدمات یا قطع آن بتواند سیاست تنبیه یا تشویق برای تولیدكننده باشد.»
رییس اتحادیه سیبزمینیكاران تصریح میکند: «اگر كنتور هوشمند برای سیستم مصرف آب داشته باشیم اما به دلیل مصرف بیحساب آب، كشاورز سریعا به دنبال كشت دوباره باشد این موضوع به منابع آب و خاك ضربه جدی وارد میكند.» این درحالی است كه برای تولید هر كیلو سیبزمینی بیش از 860 لیتر آب نیاز است بنابراین تولید هر كیلوگرم سیبزمینی حدود 300 تومان هزینه آبیاری دارد. غیر از هزینه آبیاری هزینه مصرف نهادههای كود و سم و بذر و دستمزد كارگری به این مبلغ اضافه میشود كه به گفته تولیدكنندگان قیمت تمام شده این امور در تولید هر كیلو سیبزمینی 300 تومان است. بدین ترتیب برای تولید هر كیلو سیبزمینی حدود 600 تومان هزینه میشود. 180هزار هكتار سطح زیركشت محصول سیبزمینی در كشور وجود دارد كه از هر هكتار آن به طور متوسط 25 تن محصول برداشت میشود و سالانه 5/4 تا پنج میلیون تن سیبزمینی در ایران تولید میشود كه تقریبا مازاد مصرف كشور بوده و به دلیل نداشتن الگوی كشت این محصول هرساله با مشكل بازار مصرف مواجه است، چرا كه در سالی با افزایش قیمت مواجه شده و در ویترین مغازههای میوهفروشی جای میگیرد و سال بعد به دلیل افزایش سطح زیر كشت آن از سوی كشاورزان با افزایش و مازاد تولید مواجه میشود؛ بهطوری كه در زمین میماند و حتی برداشت آن توجیه اقتصادی ندارد. اما انگار این داستانها تمامی ندارد و اگر سرنوشت سیبزمینی همچون پیاز باشد - كه در شرایط مازاد بر مصرف و در فصلی كه پیاز در گل میماند و برداشت نمیشد و طی كمتر از یك ماه با كاهش برداشت و افزایش چند برابری قیمت مواجه شد- باید انتظار داشت تا یكی- دو ماه آینده سیبزمینی هم ویترین مغازهها شود و با افزایش قیمت مواجه شود!
منبع:روزنامه آرمان
کد خبر:
29148
تاریخ انتشار: 17 مرداد 1391 - 12:16
اتاق نیوز- پس از پیاز، این بار نوبت سیبزمینی است كه خبر دور ریختن آن منتشر میشود. 100 هزار تن سیبزمینی تولیدی كشور كه برای تولید هر كیلوی آن حدود 600 تومان هزینه آب، سم، كود، بذر و كارگر صرف شده است، سهم رودخانهها و حواشی جادهها میشود. 15 هزار تن از این محصول در استان همدان، 20 هزار تن در استان كردستان و هفت هزار تن در استان فارس، شش هزار تن در استان اصفهان و بخشی دیگر در استان گرگان و دیگر استانهای كشور تولید شده بود كه شش هزار تن تولیدی در استان اصفهان در سردخانه مانده و كشاورزان حتی قادر به پرداخت حق سردخانهدار هم نیستند؛ بهطوری كه سردخانهدار فقط از كشاورزان كرایه حمل این محصول برای دورریختن را خواسته است! از نگاه کارشناسان این مشكلات به دلیل نداشتن الگوی كشت، تناوب زراعی و بذر سالم است كه نهایتا هم به دلیل نداشتن بازار و مازاد بر مصرف كشور، این میزان تولید جذب نشده و كنار جادهها و رودخانهها دور ریخته شد كه فاجعه زیست محیطی در بر دارد.
آمارهای رسمی نشان میدهد سالانه پنج میلیون تن سیبزمینی تولید میشود كه با توجه به مصرف سرانه 45 كیلوگرمی برای هر نفر مصرف سرانه و تازهخوری این محصول سه میلیون و 300 هزار تن بوده و 700 هزار تن نیز مصرف صنایع است. در این میان كشاورزان نیز 600 هزار تن سیبزمینی برای سطح زیركشت 180 هزار هكتاری خود بهعنوان بذر ذخیره میكنند كه در مجموع میتوان گفت سالانه چهار میلیون و 600 هزار تن سیبزمینی مورد مصرف تازهخوری، صنایع و بذر است و حدود 400 هزار تن سیبزمینی مازاد مصرف كشور تولید میشود. در این میان با توجه به نبود صنایع فرآوری و بستهبندی، نداشتن صادرات مناسب و منسجم و همچنین انبارهای مناسب جهت نگهداری این محصول مازاد مصرف همیشه برای كشاورزان دردسر شده كه یا محصولشان را از زمین برداشت نمیكنند یا روی دستشان میماند و قیمت چهار میلیون و 600 هزار تن دیگر مصرف بازار را نیز برهم میزند. به گفته رییس اتحادیه سیبزمینیكاران «اگر 50 هزار تن سیبزمینی مازاد مصرف هم داشته باشیم مزاحم بازار بوده و به كشاورزان ضربه میزند.»
حسن محمدی تصریح میکند: «با توجه به اینكه ابزار و برنامه كنترلی در دست تشكلها و دولت نیست، میزان تولید سیبزمینی بدون حساب و كتاب صورت میگیرد كه منابع پایه آب و خاك كشور را برهم میزند و خسارت اقتصادی برای كشاورزان به بار دارد.» وی تاكید میکند:«مسئولان برای حفظ منابع پایه آب و خاك، انرژی و محیط زیست باید به فکر یک برنامه کارشناسی شده باشند. چرا كه در حال حاضر هیچ ابزاری برای ساماندهی این محصول وجود ندارد هر كس به هر اندازه كه بخواهد، میكارد و منابع را نابود میكند، اما عدهای انگشتشمار از این محصول به ثروت میرسند.»
محمدی با بیان اینكه وزارت جهاد كشاورزی ابزاری برای كنترل كشاورزان ندارد، میگوید: «یكی از ابزارهای كنترل كشاورزان، كنتور هوشمند برای برداشت بهینه مصرف آب است كه چنین سیستمی نداریم و برداشت آب بدون حساب و كتاب صورت میگیرد. ابزار دیگر برای كنترل كشت نهادهها است كه نهادهها از اختیار دولت درآمده و وزارت كشاورزی هیچگونه سم و كود یارانهای ندارد كه بتواند از این شیوه كنترلی برای تشویق یا تنبیه كشاورزان استفاده كنند. همچنین خدمات فنی - مهندسی یكی دیگر از ابزارهای كنترل كشاورزان و كشت محسوب میشود، اما چنین خدماتی هم در كشور ما ارائه نمیشود كه ارائه رایگان این خدمات یا قطع آن بتواند سیاست تنبیه یا تشویق برای تولیدكننده باشد.»
رییس اتحادیه سیبزمینیكاران تصریح میکند: «اگر كنتور هوشمند برای سیستم مصرف آب داشته باشیم اما به دلیل مصرف بیحساب آب، كشاورز سریعا به دنبال كشت دوباره باشد این موضوع به منابع آب و خاك ضربه جدی وارد میكند.» این درحالی است كه برای تولید هر كیلو سیبزمینی بیش از 860 لیتر آب نیاز است بنابراین تولید هر كیلوگرم سیبزمینی حدود 300 تومان هزینه آبیاری دارد. غیر از هزینه آبیاری هزینه مصرف نهادههای كود و سم و بذر و دستمزد كارگری به این مبلغ اضافه میشود كه به گفته تولیدكنندگان قیمت تمام شده این امور در تولید هر كیلو سیبزمینی 300 تومان است. بدین ترتیب برای تولید هر كیلو سیبزمینی حدود 600 تومان هزینه میشود. 180هزار هكتار سطح زیركشت محصول سیبزمینی در كشور وجود دارد كه از هر هكتار آن به طور متوسط 25 تن محصول برداشت میشود و سالانه 5/4 تا پنج میلیون تن سیبزمینی در ایران تولید میشود كه تقریبا مازاد مصرف كشور بوده و به دلیل نداشتن الگوی كشت این محصول هرساله با مشكل بازار مصرف مواجه است، چرا كه در سالی با افزایش قیمت مواجه شده و در ویترین مغازههای میوهفروشی جای میگیرد و سال بعد به دلیل افزایش سطح زیر كشت آن از سوی كشاورزان با افزایش و مازاد تولید مواجه میشود؛ بهطوری كه در زمین میماند و حتی برداشت آن توجیه اقتصادی ندارد. اما انگار این داستانها تمامی ندارد و اگر سرنوشت سیبزمینی همچون پیاز باشد - كه در شرایط مازاد بر مصرف و در فصلی كه پیاز در گل میماند و برداشت نمیشد و طی كمتر از یك ماه با كاهش برداشت و افزایش چند برابری قیمت مواجه شد- باید انتظار داشت تا یكی- دو ماه آینده سیبزمینی هم ویترین مغازهها شود و با افزایش قیمت مواجه شود!
منبع:روزنامه آرمان
