اتاق خبر - حالا هم جنون یک پیرمرد شکارچی و آزار سگی بینوا تا حد مرگ! داستان حیوان آزاری در ایران تا کی باید ادامه داشته باشد؟ آیا واقعاً قانونی برای حمایت از حیوانات در ایران نیست؟ در باقی کشورهای دنیا اوضاع چطور است؟ آنجا هم حیوانات از دست انسان دو پا به تنگ آمدهاند یا نه؟
داستان سگ آزاری چه بود؟
حتماً شما هم تا الان باید دیگر در جریان فیلم دلخراشی که این روزها دستبهدست در فضای مجازی میچرخد، قرار گرفته باشید. ماجرای رفتار وحشیانه یک مرد سن و سال دار گلستانی با سگ شکاریاش. داستانی که ۲ ماه و نیم پیش اتفاق افتاده و حالا صدایش در آمده. فیلمی از ۲ شکارچی که یکی سگی را بهشدت کتک میزند و بعد با بیل به جانش می افتد. ” چیکو” سگ بینوا یک پوینتر قهوهای رنگ است که از دست صاحبش تا جان دارد کتک میخورد. به چه جرمی؟ گویا حیوان زبانبسته ۳ روز تمام گرسنه بوده و بعدازاین مدت سر فرصت به سراغ غذای شکارچی در ماشین میرود و دلی از عزا درمیآورد. شکارچی هم که تحمل یک وعده گرسنگی را نداشته به جان حیوان میافتد… اصل ماجرا همین است و بس!
مجازات حیوان آزاری در ایران چیست؟
“اگر دیده شود که فروشندگان مرغ در بازار، پرندگان را از پا آویزان کنند باید ۲ ریال جریمه بدهند!” اگر تمام قانون را زیرورو کنید، شاید درباره حیوانات شهری به همین یک ماده برسید. قانونی که در سال ۱۳۴۶ تصویب شده و دیگر از آن به بعد خبری از قانونی برای حمایت از حیوانات خانگی و شهری نیست. هر چه هست در باره صید است و شکار و حیواناتی که نباید به شکار آنها پرداخت. به عنوان مثال ” طبق ماده ۶۸۰ قانون مجازات اسلامی هر کس برخلاف مقررات و بدون مجوز قانونی اقدام به شکار یا صید حیوانات و جانوران وحشی حفاظتشده کند، به حبس از ۲ تا ۱۰ سال محکوم خواهد شد.” یا ” طبق ماده ۶۷۹ مجازات اسلامی هرکس بهعمد و بدون ضرورت حیوان حلالگوشت متعلق به دیگری یا حیوانی که شکار آنها توسط دولت ممنوع اعلام شده است را بکشد یا مسموم یا تلف یا ناقص کند، به حبس از نودویک روز تا شش ماه یا جزای نقدی از یک میلیونوپانصدهزار ریال تا سه میلیون ریال محکوم خواهد شد». در واقع قوانین موجود در کشور ما تنها ناظر به حفاظت از حیاتوحش در چارچوب تعریف شکار و صید غیرمجاز هستند و حیوان آزاری، صراحتاً جرمانگاری نشده. یعنی اگر ببر و پلنگ را غیرقانونی شکار کنند شاید مجازاتی برای ضارب باشد اما اگر سگ و گربهای را به بی دلیل به قصد کشتن بزنند و از قضا لذتش را هم ببرند هیچ قانون منعی وجود ندارد. دلیلی که این روزها خیلیها را مکدر کرده و برای احقاق حقوق حیوانات به دم در سازمانهای دولتی کشانده!
در دنیا از این خبرها نیست!
مصریها برای حیوانات احترام زیادی قائل هستند. در این کشور بنا به قانونی که انگلیسیها از یکصد سال پیش وضع کردهاند، آزار و اذیت هر نوع حیوان خانگی مجازات بسیار سنگینی دارد. حتی تا چندین سال زندانی. در مصر باستان آنهایی که سگ و گربهها را میکشتند به اعدام محکوم بودند!
در شیلی هرگونه اقدامی که باعث آزار و اذیت حیوانات شود از ۵۴۱ روز تا ۳ سال زندانی دارد. شیلی از معدود کشورهای دنیاست که در مقاطع مختلف تحصیلی سرفصلهایی برای روشهای رفتار درست با حیوانات دارد و روی بچهها از نظر رفتار به حیوانات حسابی کار میکند.
در هندوستان هم قوانین سختی برای مجازات حیوان آزارها وجود دارد. قانون هندیها که در سال ۱۹۶۰ وضع شده بود، در سال ۲۰۱۱ تازه سروشکل جدیدی به خودش گرفت، با این مضمون که برای هر گونه آزاری به حیوانات ۲۵ هزار روپیه جریمه و تا ۲ سال زندانی در نظر گرفته شد. این مجازات فقط برای بار اول است. در صورتی که خطای دوم هم دیده شود فرد حیوان آزار باید ۵ هزار روپیه جریمه بدهد و ۳ سال توی زندان آب خنک بخورد.
در ژاپن هم از سال ۱۹۷۳ قانون سختی برای مقابله با حیوان آزاری گذاشتهاند. فرقی هم ندارد که پرنده باشد یا چرنده. خانگی و غیر خانگی هم زیاد توفیری با هم ندارد. کشتن و آزار رساندن به حیوانات از یک سال زندان و جریمه یک میلیون ینی شروع میشود تا به جریمههای سنگینتر برسد.
در فرانسه جریمه هر نوع حیوان آزاری ۲ سال زندانی است و پرداخت ۳۰ هزار یورو! در ایتالیا هم قانون به همین سنگینی است. جریمه از ۳۰۰۰ یورو شروع میشود و به ۱۶۰ هزار یورو میرسد. فقط برای اینکه دیگر کسی در این کشور جرات نداشته باشد مسابقه دعوای سگها راه بیندازد. در سوئد نه فقط طرف را جریمه میکنند که دیگر اجازه نگهداری از هیچ حیوانی را هم بهصورت قانونی به او نمیدهند. سوییس و سوئد در یان باره یکی از مدونترین قانونهای دنیا را دارند. آنها حتی درباره اندازه قفس خرگوشها یا شرایط نگهداری سگها و اندازه خانهشان هم قانون دارند!
در انگلستان ماجرا تقریباً همین است. در این کشور کار کشیدن از سگها هم ممنوع است چه برسد به آزار و اذیتشان. قانون حتی استفاده از سگها برای تحویل شیر، روزنامه و … را هم ممنوع کرده است. گویا زمانی در این کشور از سگها برای رساندن سفارشهای مردم محلی استفاده میشد که حالا دیگر آنها عنوان ” حیوان کار ” گرفته و مصون از هر فعالیتی شدهاند. در آلمان آن قدر به فکر حیوانات هستند که طی قانونی که از ۱۰ سال پیش راه افتاده کامیونهای حمل حیوانات باید ساعت کاریشان را از ۸ ساعت به ۶ ساعت کم کنند تا بلکه حیوانات ضمن جابهجایی خسته نشوند و استراحت کنند. فعالیت کامیونها بیشتر از ۶ ساعت جریمه دارد، چه برسد به این که کسی بخواهد به یکی از این حیوانات نگاه چپ کند! در آمریکا هم چند سالی است که حیوان آزاری “جرمی علیه جامعه” تلقی میشود و مجازات آن همپای حمل مواد مخدر یا حتی قتل یک آدم است!
جالب است که بدانید در دنیا یک جبهه آزادیبخش حیوانات هم داریم. یک شبکه زیرزمینی بینالمللی و بدون رهبری که برای آزادی حیوانات دست به اقدامات غیرقانونی میزند. فعالان این جبهه خودشان را همانند نجاتدهندههای فراریهای شبکه قطار زیرزمینی (قبل از جنگ داخلی آمریکا) میدانند. آنها حیوانات را از آزمایشگاهها و پرورشگاههای حیوانات اهلی دور و بعد به هر طریقی یک جورهایی این محلها را ویران میکنند. این عده کارشان درست کردن بعد خانههای امن و مراقبتهای دامپزشکی برای حیوانات در مکانهای امن و بی خطر است. در حال حاضر اعضای این جبهه که در ۴۰ کشور دنیا فعالیت دارند و از قضا توانستهاند حسابی توی دل خیلیها را خالی کنند، هرچند امریکاییها اسمشان را گذاشتهاند تروریستهای داخلی!
94110
