گفت و گو با دنیل کریگ به بهانه سری جدید جیمز باند! | اتاق خبر
کد خبر: 328250
تاریخ انتشار: 9 فروردین 1395 - 13:09
زندگی وقتی جیمز باند باشی خیلی خوب است، حداقل برای دنیل کریگ این گونه است. وقتی در هتل کورینتیا در لندن پس از دو سال فیلم برداری آخرین 007 او را ملاقات کردیم، کریگ 47 ساله سر حال بود و با لبخندی بر صورت و قدم های استوار به گرمی دست داد.

به گزارش اتاق خبر، زندگی وقتی جیمز باند باشی خیلی خوب است، حداقل برای دنیل کریگ این گونه است. وقتی در هتل کورینتیا در لندن پس از دو سال فیلم برداری آخرین 007 او را ملاقات کردیم، کریگ 47 ساله سر حال بود و با لبخندی بر صورت و قدم های استوار به گرمی دست داد. اما کریگ خودش هم می پذیرد که تاثیرات روحی- روانی جیمز باند بودن محدودیت های خودش را دارد.

گفت و گو با دنیل کریگ به بهانه Spectre


جیمز باند چه چیزی به ما یاد می دهد که ممکن است در زندگی روزانه به ما کمک کند؟

[کمی فکر می کند] هیچی.

اما جیم باند یکی از افسانه ای ترین قهرمانان سینمایی تاریخ است. قطعا ویژگی های شخصیتی خاصی باید داشته باشد.

بیایید این فیلم را به اندازه برخی تجربه هایی که زندگی را تغییر می دهند بزرگ نکنیم. باند همان باند است. باند به شدت مصمم است و راه خودش را طی می کند، به همین سادگی و این فوق العاده است.

فکر می کنی چیزی از این ویژگی ها را سهیم شدی؟

وقتی روی فیلمی کار می کنم، بله. به اندازه ای که به زندگی شخصی خودم هم آسیب می زنم، متاسفانه این رفتار باید متوقف شود. اما خانواده بسیار فهیمی دارم که می دانند این ها بخشی از این شغل است.

زانویت همین مسئله را ثابت می کند. در هنگام فیلم برداری اسپکتر مصدوم شدی، درسته؟ یک جا نشستن و کاری نکردن باید وحشتناک بوده باشد.

کمی ترسناک بود، بله، اما باید بدانید ما به مدت دو سال به شدت در حال کار بودیم، و یک چنین اتفاقی می افتد. من به زانویم فکر نمی کردم و فقط نگران تاخیری که این زخم ممکن بود ایجاد کند بودم. اما پس از چند روز متوجه شدم هیچ چیزی بی حکمت نیست، یعنی این مشکل فرصتی برای من ایجاد کرد که چنان خودم را آماده کنم که از آسیب های دیگر به زانویم جلوگیری شود. در نهایت هم همین طور شد. وقتی تصویربرداری تمام شد، مثل فیلم باند قبلی که حسابی تخلیه ام کرده بود داغان نشدم و احساس خوبی داشتم.

گفت و گو با دنیل کریگ به بهانه Spectre


ما را به پشت صحنه فیلم برداری باند بردی، آیا واقعا مدیریت زمان به این اندازه مهم است؟

به طور کلی فقط زمان؛ همه چی باید به طور یکنواخت و آرام حرکت کند، به همین خاطر است که آماده سازی ها برای فیلم برداری ها سال ها طول می کشد. این بار به علت مشارکت در فیلمنامه مدتی را خودخواسته استراحت کردم. بعد و سه ماه پیش از شروع فیلم برداری، پنج یا شش روز در هفته به باشگاه می رفتم. در زمان فیلم برداری هم از رژیم خاصی پیروی می کردم تا مریض یا مصدوم نشوم. اما همین طور که دیدید گاهی چیزهای غیرقابل پیش بینی اتفاق می افتد. وقتی قرار باشد برای یک صحنه، دور یک اتاق 30 بار بدوید و تلاش کنید همه چی آسان به نظر برسد، ممکن است دچار مصدومیت های احمقانه شوید.

پایداری شیفتگی مردم به باند را چطور توضیح می دهی؟

فکر می کنم یکی از مهم ترین دلایلی که این شخصیت در این زمان طولانی دوام آورده، این است که او نماینده مبارزه ابدی خیر و شر است.

و همین به ویژگی های شیطانی کمک می کند در فیلم های 007 به این اندازه اغراق آمیز باشند. در زندگی واقعی تاحالا با شخصی برخورد کردی که فکر کنی تبهکار خوبی برای باند خواهدشد؟

افراد شیطانی سادیستی ها هستند و امیدوارم هر روز کمتر شوند، اما بله، آدم های ترسناکی در زندگی ام دیده ام. خیلی ترسناک. سخت است اگر بگویم شیطانی بوده اند، اگرچه مردمی که واقعا شیطانی باشند تمایلی به نشان دادن آن ندارند.

این افراد که حتی دنیل کریگ را ترسانده اند چه کسانی هستند؟

نمی خواهم بگویم. آنها می توانند من را پیدا کنند. آنها می دانند کجا زندگی می کنم، واقعا نه، موضوع را عوض کنیم.

گفت و گو با دنیل کریگ به بهانه Spectre


فکر می کنی جیمز باند الگوی مثبتی باشد؟

الگوهای من افرادی هستند که جاذبه معنوی داشته باشند. افرادی که در اعتقادات خودشان شجاع باشند، روزنامه نگاران بزرگ، نویسندگان، هنرمندان و... خودآگاهی مردم یکی از بزرگ ترین مشکلاتی است که ما با آن رو به رو می شویم. همه چی درباره «من که هستم؟» است تا «من چه کنم؟» وقتی من بزرگ می شدم، همه چی درباره کار بود و آن چه تولید می کردیم. خودآگاهی دشمن تمام خلاقیت ها است. چون به محض این که شما به خودتان فکر کنید و فقط به خودتان، تولید متوقف می شود. این وقتی است که نفس شما، پیروز می شود. تمام هنرمندان بزرگ، از پیکاسو تا فرانسیس بیکن، ایمان قوی خود را داشتند و در تمام عمر به آن پایبند بودند. هیچ کدام از آن ها اهمیت نمی دهند شما درباره کارشان چه فکری می کنید. معتقدند «این کار من است»، من این عقیده را تحسین می کنم.

پس قهرمان کسی که نقش باند را بازی کرده، پیکاسو و بیکن هستند.

الگو را با قهرمان اشتباه نگیرید. قهرمانان من خیلی شخصی هستند. هر دو پدربزرگ من در جنگ جهانی دوم جنگیده اند، یکی در آلمان و یکی هم در نیروی هوایی سلطنتی در سیبری. اما گذشته از این ها، هر دو با نفرت از آن زمان وحشتناک صحبت می کنند. ما باید به آن احترام بگذاریم.

کدام ویژگی باند را دوست داری؟

باند می تواند یک جنتلمن باشد. گاهی اوقات فرد باملاحظه ای است، از تجارت محافظت می کند و مراقب مردم و خانواده اش است. فردی است که درها را برای مردم باز می کند، برای همه، و نه فقط زن ها.

صحبت از زن ها شد، خیلی از مردها رفتار باند با زن ها را تحسین می کنند...

اما فراموش نکنیم که باند در حقیقت زن گریز است. زن های زیادی به سوی او کشیده می شوند چون باند نوع خاصی از خطر است و هرگز برای مدت زیادی باقی نمی ماند.

گفت و گو با دنیل کریگ به بهانه Spectre


باند در فیلم های اخیرش کمی جنتلمن شده، این طور نیست؟

این به این خاطر است که اطرافش زنان قدرتمندی قرار دادیم که هیچ مشکلی با جایگاه باند ندارند. و این بار از این هم پیشی گرفته و 007 را می بینیم که در برابر دلربایی زنی مسن تر تسلیم شده است.

و این که تصمیم بگیری چه زمانی عصای باند را به نفر بعد واگذار کنی.

بله، سوال همیشگی. کدام بدتر است؟ زودتر مهمانی را ترک کنید یا بمانید و روی زمین بیهوش شوید؟

و تو چطور به این سوال جواب خواهی داد؟

هنوز نمی دانم. الان فقط نیاز دارم دست از کار بکشم، راحت باشم و به زندگی عادی برگردم. چیز عجیبی نیست. ندیدن خانواده برای هفته ها و در یک مدت طولانی واقعا وحشتناک است. در حال حاضر این به نظرم از باند جذاب تر است: رفتن به خانه.

منبع:ماهنامه تجربه

نظرات
ADS
ADS
پربازدید