خطر امتیازدهی به طرف های خارجی در قراردادهای نفتی | اتاق خبر
کد خبر: 381831
تاریخ انتشار: 6 آذر 1395 - 10:27
سیروس سازدار

اتاق خبر: یکی از اصول اولیه ای که برای توسعه اقتصاد یک کشور ضروری است بحث وجود سرمایه گذاری و تامین منابع مالی می باشد و بسیاری از دولت ها برای مدیریت این مسئله اقداماتی انجام می دهند که خط مشی سیاست های راهبردی آن ها را مشخص می کند. یکی از راه های تامین منابع مالی ایجاد بستری مناسب برای ورود سرمایه گذاری خارجی یا مشارکتی است. اگر چه این امر می تواند مزیت های بسیاری داشته باشد اما هیچگاه نباید موجب شود که توانایی ها  و ظرفیت های بالقوه ای که در کشور وجود دارد نادیده گرفته شود. متاسفانه در حال حاضر به دلیل اینکه شناخت درستی از ظرفیت های موجود  در حوزه های مختلف اقتصادی در ایران وجود ندارد، بسیاری از فعالان اقتصادی گفته اند که با مشکل تامین منابع مالی روبرو هستیم. لذا می بینیم که بسیاری از کارشناسان تنها را خروج اقتصاد ایران از رکود حاکم بر اقتصاد ایران را جذب سرمایه گذاری خارجی و یا مشارکتی می دانند. با وجود تمام فرصت هایی که اینگونه تعامل ها برای کشور به وجود می آورند باید در نظر داشته باشیم که ممکن است همین روابط ها موجب شود که اقتصاد کشور به بن بست و نوعی انفعال دچار شود. اتفاقی که به نظر می رسد در حوزه قرار دادهای نفت و انرژی رخ داده است.

در حالی که ایران کشوری است که نزدیک به 100 سال در زمینه استخراج و بهره برداری سوخت های فسیلی فعالیت می کند شاهد آن هستیم که طی چند ماه اخیر تفاهم نامه هایی میان ایران و شرکت های بین المللی منعقد شده که در آن ها بحث استخراج، بهره برداری و نگهداری برخی منابع نفتی به این شرکت ها واگذار می شود به طوری که این قراردادها کاملا امتیازی به نظر می رسد.

باید توجه داشته باشیم که اگر مسئله اصلی بحث ورود سرمایه خارجی است در این شرایط لزومی ندارد که به شکل تمام و کمال خود را وابسته شرکت های خارجی کنیم. با این وجود عده ای معتقدند با ایجاد این روابط می توان تکنولوژی و دانش را به کشور منتقل کنیم که تحقق این امر در گرو تعامل و مشارکت همپایه است.

بحث دیگر این است که چرا با وجود حجم بالایی از فارغ التحصیلانی که در این رشته وجود دارد مسئله نیروی انسانی متخصص در حوزه نفت و انرژی تبدیل به یک بحران شده است و ما در این سال ها نتوانسته ایم تعداد قابل توجهی کارشناس و متخصص کار آمد پرورش دهیم؟ در این شرایط با این سوال روبه رو می شویم که آیا ورود شرکت های خارجی به شکلی که در قراردادهای نفتی که در حال حاضر منعقد شده اند می تواند کمکی کند که این تکنولوژی و دانش در کنار نیروی انسانی و سرمایه مالی وارد کشور شود؟

در شرایطی که میدان گازی پارس جنوبی که دارای 29 فاز و در دریا واقع شده طی سال های اخیر به شکل قابل توجهی مورد بهره برداری واستخراج قرار می گرفته، حال چه اتفاقی افتاده است که اعلام می کنیم توانایی بهره برداری از میدان نفتی آزادگان را که در خشکی واقع شده است را نداریم؟ بهره برداری جزو مبتدی ترین فعالیت ها در این حوزه می باشد که حتی کشورهای آفریقایی که از تکنولوژی های اولیه بهره مند هستند در می توانند عملکرد قابل توجهی در این بخش داشته باشند.

 متاسفانه همه این مسائل به این دلیل رخ داده است که در دولت پیشین نظام کلی وزارت خانه ها تغییر کرده اند و این امر موجب بی برنامگی و از بین رفتن انسجام در طرح های اجرایی شده. لذا می بینیم که اگر چه دولت فعلی دارای استراتژی های درستی می باشد اما قادر نیست به شکل متمرکز این طرح ها را اجرا کند.

با این وجود باید در نظر داشته باشیم که با داشتن درک درستی از نقاط ضعف و نقاط قوت و همچنین داشتن تدبیر می توانیم این امور را اصلاح کنیم و به بهره برداری از منابع طبیعی بپردازیم. امید داریم که مسئولان با دیدی مثبت و دور اندیشانه به امضای این تفاهم نامه ها اهتمام ورزیده باشند.

سیروس سازدار نماینده سابق مرند در مجلس شورای اسلامی

 95103ت

نظرات
ADS
ADS
پربازدید