به گزارش اتاق خبر به نقل از اقتصادنیوز،اتفاقات و صحبتهایی که این روزها مطرح میشود این پیام را منتقل میکند که آشتی میان دولت و اکثریت مردم در کار نیست. به نظر من اگر این روند ادامه پیدا کند و این شکاف عمیقتر شود، امیدی به اصلاح اقتصادی نخواهد بود؛ چون در چنین شرایطی انگیزهای برای کار و فعالیت اقتصادی باقی نمانده است.
به گزارش اقتصادنیوز، در شرایطی که اقتصاد ایران همزمان با فشارهای مزمن ساختاری، شوکهای سیاسی و نااطمینانی مواجه است، پرسش درباره تابآوری اقتصاد و مسیر پیشرو بیش از گذشته اهمیت یافته است. افزایش تنشهای سیاسی، تجربه جنگ ۱۲روزه، جهش نرخ ارز و... فضایی را شکل داده که فعالان اقتصادی و خانوارها با تردید جدی نسبت به آینده تصمیمگیری میکنند.
در چنین فضایی، این پرسش مطرح است که مهمترین کانال انتقال نااطمینانی به اقتصاد ایران چیست و تجربه دورههای قبلی تنش چه تصویری از توان اقتصاد کشور برای عبور از بحران ارائه میدهد؟
غلامرضا سلامی، اقتصاددان، در گفتوگو با اقتصادنیوز درباره مهمترین کانال انتقال نااطمینانی به اقتصاد ایران میگوید ریشه اصلی این نااطمینانی را باید در حوزه سیاست خارجی و فضای سیاسی حاکم بر کشور جستوجو کرد.
مشروح گفتگوی اقتصادنیوز با غلامرضا سلامی، اقتصاددان را بخوانید؛
*****
*آقای سلامی! در شرایط فعلی، مهمترین کانال انتقال نااطمینانی به اقتصاد ایران کدام است؟ نرخ ارز، تورم، سیاست خارجی ، کاهش سرمایهگذاری یا...؟
از نظر من، سیاست خارجی و ناملایمتیهای سیاسی حاکم بر کشور نقش اصلی را دارد؛ همان فضای انتزاعی و ذهنی که در جامعه شکل میگیرد و این پرسش که «آینده چه خواهد شد». این نااطمینانی میتواند برای هر اقتصادی بزرگترین عامل گرفتاری و نارضایتی باشد. البته پیش از این هم مشکلاتی وجود داشت که ناشی از برخی سیاستهای داخلی و خارجی بود، اما حالا شدت آن افزایش یافته و اثرگذاری آن نیز بیشتر شده است.
