قطع گاز صادراتی به عراق در نگاه نخست یک رخداد منطقهای تلقی شد، اما در لایههای عمیقتر، بازتاب مستقیم ناترازی مزمن گاز در داخل ایران است؛ ناترازیای که هر سال با آغاز فصل سرد، دامنه اثراتش گستردهتر میشود و بخشهای مختلف اقتصاد را درگیر میکند.
در چنین شرایطی، سیاستگذار ناچار است میان مصارف داخلی، تولید برق، صنایع و صادرات دست به اولویتبندی بزند. تجربه سالهای اخیر نشان داده که در این معادله، صادرات گاز نخستین بخشی است که با محدودیت یا توقف مواجه میشود؛ انتخابی که شاید در کوتاهمدت کمهزینه به نظر برسد، اما آثار انباشته آن بهتدریج خود را نشان میدهد.
