به گزارش اتاق خبر به نقل از فارس از کرمانشاه، سیزدهم اسفندماه ۱۴۰۴، جهان بار دیگر شاهد جنایتی تلخ بود. ارتش ایالات متحده آمریکا در فاصلهای دو هزار مایلی از میدان جنگ و در آبهای بینالمللی، بدون اخطار به ناو «دنا» حمله کرد. در این حادثه تلخ، از میان ۱۳۶ سرنشین جاویدان ناو دنا، پیکر مطهر ۸۴ شهید به آغوش وطن بازگشت، ۲۰ تن همچنان جاویدالاثرند و ۳۲ بازمانده، شاهدان زنده این جنایت تاریخیاند.
۳۲ افسر مجروح ناو دنا پس از ۴۳ روز دوری از وطن، ۲۵ فروردینماه به خاک کشور بازگشتند. در میان آنها، ناوبانسوم «حامد مومنه» فرزند کرمانشاه نیز دیده میشود؛ مردی که آن شب سحرگاهی را با تمام وجود لمس کرده، از نزدیک شاهد رشادت همرزمانش بوده و حالا با چشمانی پر از درد و غرور تا ساعاتی دیگر به زادگاهش بازمیگردد تا روایتگر آنچه بر دنا گذشت باشد.حامد مومنه در گفتوگو با خبرنگار فارس، خاطرات تلخ آن روز را بازگو کرد: «به دعوت کشور هندوستان به رزمایش صلح و دوستی میلان ۲۰۲۶ رفته بودیم. دنا با اقتدار و افتخار در تمام طول رزمایش قدرتنمایی کرد، پرچمداری کرد. ما قهرمانانه رشادت کردیم و پرچم ایران را بالا بردیم. در تمام مراحل رزمایش در صدر بودیم.»
آمریکا بدون اخطار «دنا» را هدف قرار داد
او ادامه داد: «ناو حامل دانشجویان، استادان و خدمه جوان، پس از رزمایش در مسیر بازگشت به وطن بود».بازمانده ناوشکن دنا اضافه مرد: «هنگام سحر، بچهها همه روزه بودند، برای سحری بلند شدیم که متأسفانه ناجوانمردانه در آبهای بینالمللی بدون اخطار مورد حمله قرار گرفتیم. این کار خلاف قانون، خلاف انسانیت و خلاف سازمان ملل است. نه جنگی بود، نه درگیری. آمدند و دست به جنایت بزرگی زدند و بار دیگر قواعد عرفی، حقوق بشردوستانه و مقررات بینالمللی دریانوردی را زیر پا گذاشت».حامد با بغض، گفت: «بدون هیچ اخطاری آمریکای جنایتکار به سمت دنا شلیک کردند. فیلمی که خود جنایتکار منتشر کرده نشان میدهد که اولین موشک را زدند، دومی را مستقیماً به سمت نیروها شلیک کردند. دقیقاً قصد کشتن بچهها را داشتند.»
بچههای دنا تا آخر پای ایران ایستادند
مومنه با صدایی لرزان اما محکم ادامه داد: «خدا کمک کرد، معجزه الهی بود که ما نجات یافتیم. ما بازماندههای ناوشکن دنا هستیم که شاید لیاقت شهادت نداشتیم، اما باید میماندیم تا روایت این جنایت بزرگ آمریکای جنایتکار باشیم. روایت رشادت بچههای دنا.او با تأکید، گفت: «همه ایستادند تا آخر. هیچکس فرار نکرد. اگر دشمن جنایتکار هم اخطار میداد که نداد، به خدا یکی نمیرفتیم. همه میماندیم. دنا خاک ایران بود. یک نفر از بچههای دنا، دنا را ترک نمیکردیم.»حامد با غرور، افزود: «ترک نکردیم تا لحظه آخر. تا زمانی که دنا زیر آب رفت. تا آخر ایستادیم. تمام بچهها ایستادند. تا آخر پای ایران ایستادیم.»
واقعه دنا، عاشورای دریا بود
حامد مومنه در پایان سخنانش، واقعه دنا را با عاشورای حسینی برابر دانست: «دنا مظلوم در غربت مورد حمله قرار گرفت. دنا باعث افتخار ایران بود. دنا خار چشم دشمن بود. دنا اولین ناوشکن دنیا بود که هشت ماه دور دنیا رفت و پرچم ایران را بالا برد.»
حامد مومنه و سایر بازماندگان ناو دنا، امروز با سربلندی به وطن بازگشتند تا روایتگر رشادت، ایثار و ایستادگی باشند. روایتی که در تاریخ ایران ماندگار خواهد ماند.
در میان سرنشینان ناو دنا، ۶ فرزند از دیار کرمانشاه حضور داشتند؛ چهار تن از آنان با تابوتهایی پیچیده در پرچم ایران، بازگشتند.شهید پوریا آزادی شاهملکی، شهید جواد آبکار، شهید سید شاهین حسینی و شهید احسان فتحی؛ نامهایی که در تاریخ این سرزمین ماندگار شدند و ۲۹ اسفندماه، با اشک و افتخار بر دوش مردم قدرشناس دیارشان تا خانه ابدی بدرقه شدند.و یک جاویدالاثر و یک بازمانده...
