طراحی نانوکامپوزیت دارورسانی هوشمند در کشور | اتاق خبر
کد خبر: 98438
تاریخ انتشار: 10 فروردین 1394 - 02:00
اتاق نیوز - این نانوکامپوزیت امکان رهاسازی کنترل شده و آهسته‌ی دارو را در بافت هدف فراهم کرده و از این طریق، علاوه بر افزایش اثرگذاری دارو، میزان اثرات جانبی آن را نی...
اتاق نیوز - این نانوکامپوزیت امکان رهاسازی کنترل شده و آهسته‌ی دارو را در بافت هدف فراهم کرده و از این طریق، علاوه بر افزایش اثرگذاری دارو، میزان اثرات جانبی آن را نیز کاهش می‌دهد.
سیستم‌های دارورسانی هوشمند در جهت بر طرف کردن مشکلاتی از جمله نوسانات غلظت دارو در خون، کاهش اثرات جانبی دارو به ویژه بر اندام‌های غیر هدف و یا نارضایتی بیمار از تکرار زیاد دوز داروی مصرفی در طول روز به کار برده می‌شوند. این امر به خصوص در مورد داروهای ضد سرطان، که از سمیت بالایی برخوردارند، اهمیت بیشتری می‌یابد. به گفته‌ دکتر روزبه جوادکلباسی، هدف از انجام این طرح، تهیه‌ یک سیستم دارورسانی مناسب جهت رهاسازی آهسته و کنترل شده‌ی داروی ایبوپروفن بوده است. وی در ادامه افزود: «برای این منظور نانوکامپوزیتی پلیمری بر پایه‌ی سیلیکای متخلخل طراحی و ساخته شده که به عنوان نانوحاملی برای داروی ایبوپروفن به کار رفته است. انتخاب ایبوپروفن در این تحقیق، تنها به عنوان یک داروی مدل بوده و طراحی نانوکامپوزیتی جدید به عنوان یک حامل زیست سازگار و زیست تخریب پذیر مهم‌ترین بخش نتایج است.» بیشترین اثرات سیستم دارورسانی طراحی شده، کاهش اثرات جانبی دارو و افزایش عملکرد درمانی آن است که این امر به نوبه‌ی خود منجر به کاهش هزینه‌های درمان نیز خواهد شد. به عبارتی داروی مدنظر به صورت کنترل شده و به آهستگی در بافت هدف رها خواهد شد. این ویژگی گام مؤثری در جهت رفع مشکلات روش‌های ساده و سنتی تجویز دارو از جمله افزایش و یا کاهش ناگهانی غلظت دارو در پلاسمای خون است. علاوه بر موارد ذکر شده تمام مطالعات سم شناسی برون تنی این سیستم دارورسانی مورد بررسی قرار گرفته و نتایج حاکی از عدم سمیت این سیستم در مقادیر مصرفی پایین بوده است. کلباسی، نحوه‌ی ساخت و بررسی این سیستم دارورسانی را بدین شرح توضیح داد: «این نانوکامپوزیت‌های پلیمری بر پایه‌ی مزوحفرات سیلیکایی به روش پلیمر شدن همزمان و بر پایه دو مزوحفره KIT-5-95 و KIT-5-150 تهیه شده است. پلیمر استفاده شده، پلی هیدروکسی اتیل متاکریلات بود که پلیمری زیست سازگار است. همچنین خواص فیزیکی و شیمیایی نانوکامپوزیت ساخته شده توسط دستگاه‌های XRD، BET، FT-IR، SEM و TEM بررسی شده است. پس از بررسی ویژگی‌های ساختاری نانوهیبریدهای پلیمری سنتز شده، از آن‌ها برای بارگذاری و رهاسازی کنترل شده‌ی داروی ایبوپروفن استفاده شد. به طور کلی، نتایج نشانگر کارایی بالای حامل‌های سنتز شده در بارگذاری مولکول‌های دارویی و رهاسازی کنترل شده‌ی آن‌ها در محیط شبیه‌سازی شده‌ی پلاسما بود.» این تحقیقات با همکاری دکتر روزبه جواد کلباسی- عضو هیأت علمی دانشگاه خوارزمی- و علی زیرک باش- کارشناس ارشد شیمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرضا - انجام شده که نتایج آن در مجله‌ RSC Advances (جلد 5، شماره 16، سال 2015، صفحات 12463 تا 12471) به چاپ رسیده است. منبع : ایسنا
مطالب مرتبط
نظرات
ADS
ADS
پربازدید