سید حمید حسینی خزانه دار سابق اتاق تهران در روزنوشت چهارشنبه 17 خرداد ماه که در وبلاگش منتشر می کند به تشریح جلسه شورای مشاورین و روابط بین الملل اتاق پرداخته است. محور این جلسه چین و روابط اقتصادی ایران با این کشور بود.وی در وبلاگش می نویسد:
"امروز طبق معمول جلسه شورای مشاورین روابط بین الملل اتاق بود که با همت آقایان کرباسیان، واعظی و بختیاری و همراهی اعضاء در یک مسیر منطقی و موثر قرار گرفته است ولی امروز به علت مسابقه والیبال مقدماتی المپیک بین ایران و پرتریکو با تاخیر در جلسه حاضر شدم و موضوع جلسه با توجه به اجلاس شانگهای و سفر هیئت عالیرتبه ایران به چین روابط سیاسی و اقتصادی با این کشور بود و کارشناسان این موضوع آقایان ملائک و وردی نژاد که سابقه سفارت ایران در چین را دارند حضور داشتند و در این مبحث آقایان واعظی و انصاری نیز نقطه نظرات کارشناسی خود را بیان نمودند.
اصولاً دو یا سه دیدگاه در روابط با چین وجود دارد بعضی از کارشناسان با نگاه منفی به این روابط نگریسته و در اثبات آن دلائل زیر را بیان نمودند.
1. نگاه چین به ایران ابزاری می باشد و روابط با پاکستان و کره شمالی برای چین استراتژیک می باشد.
2. اولویت چین در روابط بین الملل مسائل اقتصادی می باشد و با توجه به روابط 560 میلیارد دلاری با آمریکا، 530 میلیارد دلاری با ژاپن و 270 میلیارد دلاری با اروپا روابط 40 میلیارد دلاری با ایران برایش اهمیت ندارد.
3. در بحث هسته ای چینی ها با آمریکا توافق کرده اند که در این بحث وارد نشوند و در این بحث بهترین حالت وضع فعلی است و هسته ای شدن ایران از دید چینی ها نه به نفع ایران است و نه به نفع دنیا.
4. روزنامه معروف آمریکایی مدعی شده است که نقش چینی ها در موضوع هسته ای معطل کردن اقتصاد ایران می باشد و لذا چینی ها حاضر به سرمایه گذاری بنیادی در ایران نیستند و حتی 15 میلیارد دلار پول ایران را به عنوان سپرده تضمین سرمایه گذاری دریافت نموده اند ولی در پروژه های نفت و گاز و پارس جنوبی فعال نشده اند.
5. در پیوستن ایران به اجلاس شانگهای دو کشور چین و روسیه مخالفت می نمایند و اصولاً چینی ها وارد تنش در روابط بین الملل با غرب و آمریکا نمیشوند و تلاش ما جهت استفاده از اهرم روابط با شرق در مقابل تهدیدهای غرب موثر نمی باشد.
در مقابل با دیدگاه بدبینانه فوق نقطه نظراتی بشرح زیر توسط حاضرین ارائه گردید.
1. روابط با چین دارای دو لایه می باشد و روابط زیرین و پنهان ایران و چین بسیار مستحکم، شفاف و استراتژیک می باشد.
2. هدف چین رهبری در آسیاست و نقش ایران به علت سرگرم کردن آمریکا در خاورمیانه برای چین بسیار با ارزش می باشد.
3. چینی ها مطمئن هستند تا سال 2025 مجبور به رویارویی با امریکا و غرب خواهند شد و لذا تجربه مبارزه ایران با آمریکا و غرب برای ایشان بسیار ارزشمند و قابل استفاده می باشد.
4. چینی ها هیچ خطری از ایران هسته ای احساس نمی نمایند و هسته ای شدن ایران می تواند برای غرب، روسیه و خلیج فارس دردسر درست کنند و این به نفع چین می باشد.
5. چین در رقابت با هندوستان که توسط غربی ها جهت کنترل چین مورد حمایت قرار گرفته است به روابط مستحکم با ایران نیاز دارند.
6.علت مخالفت چین با ورود به اجلاس شانگهای به ماهیت این اجلاس که سیاسی و امنیتی است برمیگردد و کشور های عضو این اجلاس درصدد حل مسائل سیاسی و امنیتی و مرزی بین خود هستند و مایل نیستند که این اجلاس به یک بلوک بر علیه آمریکا تبدیل گردد.
اینجانب نیز در چند دقیقه به دو موضوع جهت تکمیل بحث اشاره نمودم و تمایل خود را به نقطه نظرات کارشناسان موافق با روابط با چین نشان دادم.
الف: اکنون چین که قبلا در روابط بین الملل نحوه ارتباط با تایوان (first Taiwan) مهمترین اولویتش بود " امنیت انرژی" را به عنوان اولویت اول سیاسی و امنیتی خود انتخاب نموده است لذا روابط با ایران و تنوع در تامین انرژی برایش اهمیت دارد و ذخایر 20 میلیارد بشکه ای چین با توجه به تولید حدود 5/4 میلیون بشکه ای در روز و مصرف 5/9 میلیون بشکه در روز تا 15 سال آینده تمام خواهد شد و لذا روابط با ایران ابزاری نمی باشد و راهبردی است.
ب: چین سالانه حدود 300 میلیون دلار مازاد تجاری دارد که باید جهت جلوگیری از تورم در خارج از کشور سرمایه گذاری نماید و اکنون چین بزرگترین سرمایه گذار در حوزه نفت و گاز در دنیا می باشد و سالانه حدود پنجاه میلیارد دلار در این حوزه سرمایه گذاری می نماید که نمونه آن آنگولا، سودان، عراق و آمریکا می باشد و لذا چینی ها علاقمند به سرمایه گذرای در حوزه انرژی ایران می باشند و عملکرد چینی ها در توسعه و بهسازی پالایشگاههای اصفهان، بندرعباس و اراک قابل قبول می باشد و اکنون با وجود شرایط تحریم خریدار عمده محصولات پتروشیمی ایران می باشد و اگر مذاکرات جدی و کارشناسی در حوزه انرژی با چینی ها صورت پذیرد حتماً قادر به جذب سرمایه گذاری هستیم، اکنون شرکتهای خصوصی چینی علاقمند به سرمایه گذاری در صنایع پتروشیمی (نظیر متانول) و حتی پالایشگاهی هستند ولی زمینه مساعدی در کشور جهت تضمین خوراک و حمایت از بخش خصوصی چین وجود ندارد و شخصاً چندین بار پروژه های سرمایه گذاری چینی را پیگیری نموده ام ولی موفق نشده ام و لذا نمی توان قاطعانه گفت که چینی ها حاضر به سرمایه گذاری در ایران نیستند.
جمع بندی دوستان در رابطه با فعالیت اتاق تهران جهت توسعه روابط با چین بشرح زیر می باشد:
1. تلاش جهت گسترش روابط با مناطق مختلف چین و عدم تمرکز روابط با چند شرکت مشخص سیاسی و امنیتی چین
2. اعزام هیئت های تخصصی در زمینه های پتروشیمی- نساجی – صنایع شیمیایی و ... به چین
3. پیگیری مسیرهای غیر رسمی که توسط چینی ها جهت دور زدن تحریم ها و توسعه روابط صنعتی و تجاری پیشنهاد می گردد و فعال شدن روابط بخش خصوصی دو کشور
بحث روابط با چین باید مجدداً با حضور سایر کارشناسان و اتاق ایران و چین مورد بحث و بررسی قرار گیرد و برنامه جامع و راهبردی جهت توسعه روابط با چین تدوین گردد.
پس از پایان جلسه ایمیل کارشناسان را جهت ارسال روزنوشت ها دریافت نمودم و قول دادم که نوشته ها را ارسال نمایم.
ساعت 5/2 با آقای مهندس سعیدی از شرکت " ایران مارین سرویس" که از پیشتازان عرضه ترانزیت و کشتیرانی در کشور بوده است قرار داشتم که اطلاع حاصل شد که موفق به حضور در اتاق نیستند و یک هیئت هندی متشکل از سفیر و تعدادی از تجار هندی با آقای آل اسحاق ملاقات داشتند که خبرهای خوبی از جلسه توسط آقای آل اسحاق بیان شد.
تاسف از برخورد روسای اتاق ها با اتاق تهران
ریاست اتاق تهران به بنده ماموریت دادند تا به اتفاق آقای مهندس راسخ در جلسه روسای اتاقها در اتاق ایران شرکت نمائیم. قرار بود در مورد کارت هوشمند تبادل نظر صورت گیرد و لذا ساعت حدود 15/3 به اتاق ایران رفتیم و جلسه تقریباً 45/3 دقیقه با حضور آقای دکتر نهاوندیان و اعضاء هیئت رئیسه آغاز شد ولی متاسفانه فقط ده دقیقه راجع به کارت هوشمند بحث شد و روسای اتاقها مهمان نوازی فرمودند و سفره دل خودرا از خودسری های اتاق تهران باز نمودند با وجوداینکه من و آقای راسخ با دیدکارشناسی و نگاه مثبت وارد جلسه شده بودیم در صحبت های مقدماتی نیز بر لزوم وحدت و هماهنگی اتاقها تاکید کرده و اعلام نمودیم که خود را یک اتاق شهرستان میدانیم و مصراً پیگیری استقلال اداری و مالی اتاقها هستیم و حرکت اصلاحاتی اتاق که توسط " خواستاران تحول" شروع شد نیز هدفش اصلاح ساختار تمرکز گرایانه اتاق ایران بوده است و از دیدگاه ما اتاق ایران فدراسیون اتاقهای بازرگانی می باشد و اعضاء آن اتاقهای شهرستانها، اتحادیه ها، تشکل ها و اتاقهای مشترک می باشد و برنامه ای که در اتاق ایران جهت صدور کارت هوشمند، دریافت سه در هزار مالیاتی و یک در هزار فروش طراحی می گردد باید مورد تائید اتاقها و توسط اتاقها اجرا گردد، در مقابل دفاع محکم و کارشناسی ما از استقلال اتاقها و عواقب دریافت یک در هزار فروش توسط اتاقها متاسفانه بعضی از دوستان در کمال ناباوری و تعجب با استدلال اینکه اتاق تهران از رویه ها تبعیت نمی نماید و غیر قانونی عمل می نماید مطالبی در رابطه با درآمد اتاق تهران ، عدم پرداخت سه در هزار مالیاتی به اتاق ایران، دریافت نکردن یک در هزار فروش و عدم اعتقاد به پیش نویس قانون اتاق مصوب هیئت نمایندگان مطرح نمودند و از همه تاسف بارتر مواضع آقایان سلیمانی و اسلامیان بود اگر چه آقایان نهاوندیان و سلطانی تلاش نمودند فضای جلسه را از حالت هیجانی و شعاری خارج نمایند ولی بعضی دوستان اصرار داشتند که به این بحث دامن بزنند و افراد را تشویق به پیگیری میکردند امید است با توجه به وضعیت اسفبار بخش خصوصی کشور و روابط سرد دولت با اتاق دوستان در جهت وحدت شکنی اتاقها گام برندارند و تلاش نمایند که از تمام ظرفیت های اتاق ایران، اتاق تهران و سایر اتاقها استفاده گردد و به بهانه وحدت رویه و مسائل شکلی درصدد متوقف کردن تلاش های عالمانه و مدبرانه اتاق تهران نباشد.
قطعاً اتاق تهران خود را مبرا از خطا و اشتباه نمی داند و از انتقادات منطقی و کارشناسی دوستان اتاقها و تشکل ها استقبال می کند و آماده است دلائل کارشناسی خود را در موارد فوق به نحو مقتضی با دوستان مطرح نماید."
