پرسنل ارتش آمریکا در پایگاه هوایی موفق السلطی در اردن، به میداس تاچ گفتند که حدود سه ماه از ماه مارس تقریباً به طور مداوم در پایگاه آتشسوزی میشد.یک منبع گفت: «آنقدر مکرر (در پایگاه موفق السلطی) آتشسوزی میشد که آژیرها نمیتوانستند با آن هماهنگ شوند.»به روایت منابع این رسانه، چندین هواپیمای نیروی هوایی آمریکا شامل جنگندههای اف-15،اف-35ها پهپادهای ام کیو-9 ریپر و بالگردها، به همراه تأسیسات فرماندهی و کنترل و زیرساختهای حیاتی، در جریان این حملات آسیب دیدند.یکی از تصاویر، برخورد یک موشک بالستیک را نشان میدهد که از رهگیرها عبور کرده و در نزدیکی پناهگاههای نظامی فرود آمده و چندین نفر را زخمی کرده است.به گفته منابع، موشکهای بالستیک و پهپادهای ایرانی در حمله شب ۱۷ تا ۱۸ جولای (۲۶ تا ۲۷ تیر) با عبور از پدافند پایگاه موفق السلطی به پادگانهای نظامی حمله کردند. سه نفر از پرسنل ارتش آمریکا کشته شدند و طبق گزارشها، چهار نفر دیگر تخلیه شدند.پایگاه آمریکا در کویت «متروکه» شدمنابع در کویت گفتند که پس از حملات اولیه ایران در جنگ، برخی از اعضای ارتش آمریکا در بیابان پراکنده شدند و سه ماه در یک ون زندگی کردند تا سرانجام توانستند به خانه فرستاده شوند.عکسهایی که در ماه سپتامبر در کمپ بوهرینگ (قبلا به نام کمپ عدیری نامیده میشد)، ماهها پس از آخرین حمله گرفته شده است، پایگاهی را نشان میدهد که تقریباً متروکه شده است.منابع متعدد به میداس تاچ گفتهاند که هیچ کس اجازه ورود به بخشهایی از این اردوگاه را در شب ندارد.
بیلزنی نظامیان آمریکایی در امارات برای ایجاد سنگرطبق گزارش میداس تاچ، اعضای ارتش آمریکا در امارات متحده عربی، گفتند که هیچ هشداری مبنی بر آغاز جنگ دریافت نکردهاند و هنگام شروع، هیچ پناهگاه یا محافظتی نداشتهاند.طبق روایتهای آنها، هر آنچه میدانستند از اخبار و رسانهها به دست آمده بود. ارتباطات ضعیف بود. فقط تیمهای امنیتی کوچک مسلح بودند. برخی از اعضای ارتش به هتلها در امارات رفته بودند و مجبور شدند خودشان دنبال غذا باشند از جمله با سفارش غذای بیرونبر. برخی دیگر از آنها خودشان سنگرهایشان را حفر کردند.بیکس ماندن نظامیان آمریکایی در بحرینمیداس تاچ نوشت: «برخی از دردناکترین روایتها مربوط به بحرین است؛ کشوری که میزبان ناوگان پنجم نیروی دریایی ایالات متحده است. تصاویری که به دست میداستاچ رسیده، نشاندهنده آسیبدیدگی مقر ناوگان پنجم بر اثر اصابت پهپادها یا موشکهای ایرانی است.»به گفته منابع، پس از حملات ژوئن ۲۰۲۵، فرماندهان آمریکایی در بحرین طرحهایی برای تخلیه نیروها و خانوادهها تدارک دیده بودند و هواپیماهایی نیز در فرودگاه بحرین در حالت آمادهباش قرار داشتند. خانوادههای نظامیان آمریکایی در بحرین گفتند پنتاگون با تخلیهشان مخالفت کرد و به آنها گفته شد که انجام چنین کاری «باعث میشود وضعیت در داخل آمریکا بد جلوه کند.» پس از آن، فرودگاه بحرین هدف حمله ایران قرار گرفت و تعطیل شد.
بیلزنی نظامیان آمریکایی در امارات برای ایجاد سنگرطبق گزارش میداس تاچ، اعضای ارتش آمریکا در امارات متحده عربی، گفتند که هیچ هشداری مبنی بر آغاز جنگ دریافت نکردهاند و هنگام شروع، هیچ پناهگاه یا محافظتی نداشتهاند.طبق روایتهای آنها، هر آنچه میدانستند از اخبار و رسانهها به دست آمده بود. ارتباطات ضعیف بود. فقط تیمهای امنیتی کوچک مسلح بودند. برخی از اعضای ارتش به هتلها در امارات رفته بودند و مجبور شدند خودشان دنبال غذا باشند از جمله با سفارش غذای بیرونبر. برخی دیگر از آنها خودشان سنگرهایشان را حفر کردند.بیکس ماندن نظامیان آمریکایی در بحرینمیداس تاچ نوشت: «برخی از دردناکترین روایتها مربوط به بحرین است؛ کشوری که میزبان ناوگان پنجم نیروی دریایی ایالات متحده است. تصاویری که به دست میداستاچ رسیده، نشاندهنده آسیبدیدگی مقر ناوگان پنجم بر اثر اصابت پهپادها یا موشکهای ایرانی است.»به گفته منابع، پس از حملات ژوئن ۲۰۲۵، فرماندهان آمریکایی در بحرین طرحهایی برای تخلیه نیروها و خانوادهها تدارک دیده بودند و هواپیماهایی نیز در فرودگاه بحرین در حالت آمادهباش قرار داشتند. خانوادههای نظامیان آمریکایی در بحرین گفتند پنتاگون با تخلیهشان مخالفت کرد و به آنها گفته شد که انجام چنین کاری «باعث میشود وضعیت در داخل آمریکا بد جلوه کند.» پس از آن، فرودگاه بحرین هدف حمله ایران قرار گرفت و تعطیل شد.
خانوادههای نظامیان آمریکایی ناچار شدند خودشان راهی برای خروج پیدا کنند. به گفته منابع، برخی از پرنسل نظامی آمریکا دهها هزار دلار پرداختند تا اعضای خانوادهشان را به جای امنی برسانند و مجبور شدند اثاثیه و همسران خود را رها کنند و خودشان در بحرین بمانند.منابع همچنین میگویند برخی از مقامات ارشد نظامی آمریکایی در بحرین تحت پوشش آنچه «تمرین نظامی» عنوان میشد، از منطقه خارج شدند و برخی از آنها توانستند به خانوادههای خود هشدار دهند. اما خانوادههای دیگر، همزمان با حملات به بحرین، بیش از یک هفته در آنجا رها شدند. در موج نخست حملات، برخی از آنها ساعتها در پارکینگ یک مرکز خرید پناه گرفتند؛ جایی که تا حدی توسط دیگر پرسنل نظامی آمریکا و نیروهای بحرینی محافظت میشد.انتقال نظامیان ارتش آمریکا به هتلهای بحرینمنابع به میداس تاچ گفتند، «برخی ساختمانهای مسکونی بحرین هدف قرار گرفتند زیرا ایران میدانست که نظامیان آمریکایی در آنها ساکن هستند؛ همچنین برخی از نیروهای نظامیِ در حال خدمت به ساختمانهای مسکونی و هتلهایی منتقل شدند که تنها چند ساعت بعد، هدف پهپادها و موشکهای ایرانی قرار گرفتند.»
بیلزنی نظامیان آمریکایی در امارات برای ایجاد سنگرطبق گزارش میداس تاچ، اعضای ارتش آمریکا در امارات متحده عربی، گفتند که هیچ هشداری مبنی بر آغاز جنگ دریافت نکردهاند و هنگام شروع، هیچ پناهگاه یا محافظتی نداشتهاند.طبق روایتهای آنها، هر آنچه میدانستند از اخبار و رسانهها به دست آمده بود. ارتباطات ضعیف بود. فقط تیمهای امنیتی کوچک مسلح بودند. برخی از اعضای ارتش به هتلها در امارات رفته بودند و مجبور شدند خودشان دنبال غذا باشند از جمله با سفارش غذای بیرونبر. برخی دیگر از آنها خودشان سنگرهایشان را حفر کردند.بیکس ماندن نظامیان آمریکایی در بحرینمیداس تاچ نوشت: «برخی از دردناکترین روایتها مربوط به بحرین است؛ کشوری که میزبان ناوگان پنجم نیروی دریایی ایالات متحده است. تصاویری که به دست میداستاچ رسیده، نشاندهنده آسیبدیدگی مقر ناوگان پنجم بر اثر اصابت پهپادها یا موشکهای ایرانی است.»به گفته منابع، پس از حملات ژوئن ۲۰۲۵، فرماندهان آمریکایی در بحرین طرحهایی برای تخلیه نیروها و خانوادهها تدارک دیده بودند و هواپیماهایی نیز در فرودگاه بحرین در حالت آمادهباش قرار داشتند. خانوادههای نظامیان آمریکایی در بحرین گفتند پنتاگون با تخلیهشان مخالفت کرد و به آنها گفته شد که انجام چنین کاری «باعث میشود وضعیت در داخل آمریکا بد جلوه کند.» پس از آن، فرودگاه بحرین هدف حمله ایران قرار گرفت و تعطیل شد.
خانوادههای نظامیان آمریکایی ناچار شدند خودشان راهی برای خروج پیدا کنند. به گفته منابع، برخی از پرنسل نظامی آمریکا دهها هزار دلار پرداختند تا اعضای خانوادهشان را به جای امنی برسانند و مجبور شدند اثاثیه و همسران خود را رها کنند و خودشان در بحرین بمانند.منابع همچنین میگویند برخی از مقامات ارشد نظامی آمریکایی در بحرین تحت پوشش آنچه «تمرین نظامی» عنوان میشد، از منطقه خارج شدند و برخی از آنها توانستند به خانوادههای خود هشدار دهند. اما خانوادههای دیگر، همزمان با حملات به بحرین، بیش از یک هفته در آنجا رها شدند. در موج نخست حملات، برخی از آنها ساعتها در پارکینگ یک مرکز خرید پناه گرفتند؛ جایی که تا حدی توسط دیگر پرسنل نظامی آمریکا و نیروهای بحرینی محافظت میشد.انتقال نظامیان ارتش آمریکا به هتلهای بحرینمنابع به میداس تاچ گفتند، «برخی ساختمانهای مسکونی بحرین هدف قرار گرفتند زیرا ایران میدانست که نظامیان آمریکایی در آنها ساکن هستند؛ همچنین برخی از نیروهای نظامیِ در حال خدمت به ساختمانهای مسکونی و هتلهایی منتقل شدند که تنها چند ساعت بعد، هدف پهپادها و موشکهای ایرانی قرار گرفتند.»
همسر یکی از نظامیان آمریکایی که در ماه مارس به همراه فرزندانش در بحرین زندگی میکرد، گفت: «ما در این جنگ همچون مهرههایی بیارزش مورد استفاده قرار گرفتیم. فرصتهای بسیاری وجود داشت تا پیش از وخیم شدن اوضاع، ما را از آنجا خارج کنند. هواپیماها آماده بودند و منتظر دستور حرکت، اما مقامات مسئول دستور تخلیه خانوادههای نظامیان را صادر نکردند؛ سپس فرودگاه بحرین آسیب دید و ما در آنجا گرفتار شدیم. ما درست در مسیر اصلی موشکها و در فاصلهای بسیار نزدیک به نقطهای زندگی میکردیم که موشکهای رهگیر پاتریوت با موشکهای مهاجم برخورد میکردند. با هر موشکی که رهگیری میشد یا به زمین اصابت میکرد، خانه ما به لرزه درمیآمد.»این خانواده اکنون به آمریکا بازگشتهاند، اما به گفته همسر نظامی آمریکایی، «با هر رعد و برقی، آنها (اعضای خانواده) میپرسند که آیا این صدا مربوط به موشک است یا نه. اگر بیش از حد حواسمان به آنها باشد، مشکوک میشوند که نکند اتفاق بدی افتاده است؛ مثلاً اینکه شاید موشکهایی به سمت خانه جدیدمان در آمریکا در راه باشند.»او گفت: «حالا مردم میگویند فرزندان ما بیش از یک سربازِ در حال خدمت، جنگ دیدهاند. قصد ندارم زحمات هیچ نظامیای را نادیده بگیرم، اما میخواهم تأکید کنم که خانوادههای نظامیان تا چه حد در معرض خطر قرار داشتند، با چه خطرات کاملاً واقعیای روبرو بودند، و اینکه تمام این ماجرا چقدر غیرضروری بود.»
بیلزنی نظامیان آمریکایی در امارات برای ایجاد سنگرطبق گزارش میداس تاچ، اعضای ارتش آمریکا در امارات متحده عربی، گفتند که هیچ هشداری مبنی بر آغاز جنگ دریافت نکردهاند و هنگام شروع، هیچ پناهگاه یا محافظتی نداشتهاند.طبق روایتهای آنها، هر آنچه میدانستند از اخبار و رسانهها به دست آمده بود. ارتباطات ضعیف بود. فقط تیمهای امنیتی کوچک مسلح بودند. برخی از اعضای ارتش به هتلها در امارات رفته بودند و مجبور شدند خودشان دنبال غذا باشند از جمله با سفارش غذای بیرونبر. برخی دیگر از آنها خودشان سنگرهایشان را حفر کردند.بیکس ماندن نظامیان آمریکایی در بحرینمیداس تاچ نوشت: «برخی از دردناکترین روایتها مربوط به بحرین است؛ کشوری که میزبان ناوگان پنجم نیروی دریایی ایالات متحده است. تصاویری که به دست میداستاچ رسیده، نشاندهنده آسیبدیدگی مقر ناوگان پنجم بر اثر اصابت پهپادها یا موشکهای ایرانی است.»به گفته منابع، پس از حملات ژوئن ۲۰۲۵، فرماندهان آمریکایی در بحرین طرحهایی برای تخلیه نیروها و خانوادهها تدارک دیده بودند و هواپیماهایی نیز در فرودگاه بحرین در حالت آمادهباش قرار داشتند. خانوادههای نظامیان آمریکایی در بحرین گفتند پنتاگون با تخلیهشان مخالفت کرد و به آنها گفته شد که انجام چنین کاری «باعث میشود وضعیت در داخل آمریکا بد جلوه کند.» پس از آن، فرودگاه بحرین هدف حمله ایران قرار گرفت و تعطیل شد.
خانوادههای نظامیان آمریکایی ناچار شدند خودشان راهی برای خروج پیدا کنند. به گفته منابع، برخی از پرنسل نظامی آمریکا دهها هزار دلار پرداختند تا اعضای خانوادهشان را به جای امنی برسانند و مجبور شدند اثاثیه و همسران خود را رها کنند و خودشان در بحرین بمانند.منابع همچنین میگویند برخی از مقامات ارشد نظامی آمریکایی در بحرین تحت پوشش آنچه «تمرین نظامی» عنوان میشد، از منطقه خارج شدند و برخی از آنها توانستند به خانوادههای خود هشدار دهند. اما خانوادههای دیگر، همزمان با حملات به بحرین، بیش از یک هفته در آنجا رها شدند. در موج نخست حملات، برخی از آنها ساعتها در پارکینگ یک مرکز خرید پناه گرفتند؛ جایی که تا حدی توسط دیگر پرسنل نظامی آمریکا و نیروهای بحرینی محافظت میشد.انتقال نظامیان ارتش آمریکا به هتلهای بحرینمنابع به میداس تاچ گفتند، «برخی ساختمانهای مسکونی بحرین هدف قرار گرفتند زیرا ایران میدانست که نظامیان آمریکایی در آنها ساکن هستند؛ همچنین برخی از نیروهای نظامیِ در حال خدمت به ساختمانهای مسکونی و هتلهایی منتقل شدند که تنها چند ساعت بعد، هدف پهپادها و موشکهای ایرانی قرار گرفتند.»
همسر یکی از نظامیان آمریکایی که در ماه مارس به همراه فرزندانش در بحرین زندگی میکرد، گفت: «ما در این جنگ همچون مهرههایی بیارزش مورد استفاده قرار گرفتیم. فرصتهای بسیاری وجود داشت تا پیش از وخیم شدن اوضاع، ما را از آنجا خارج کنند. هواپیماها آماده بودند و منتظر دستور حرکت، اما مقامات مسئول دستور تخلیه خانوادههای نظامیان را صادر نکردند؛ سپس فرودگاه بحرین آسیب دید و ما در آنجا گرفتار شدیم. ما درست در مسیر اصلی موشکها و در فاصلهای بسیار نزدیک به نقطهای زندگی میکردیم که موشکهای رهگیر پاتریوت با موشکهای مهاجم برخورد میکردند. با هر موشکی که رهگیری میشد یا به زمین اصابت میکرد، خانه ما به لرزه درمیآمد.»این خانواده اکنون به آمریکا بازگشتهاند، اما به گفته همسر نظامی آمریکایی، «با هر رعد و برقی، آنها (اعضای خانواده) میپرسند که آیا این صدا مربوط به موشک است یا نه. اگر بیش از حد حواسمان به آنها باشد، مشکوک میشوند که نکند اتفاق بدی افتاده است؛ مثلاً اینکه شاید موشکهایی به سمت خانه جدیدمان در آمریکا در راه باشند.»او گفت: «حالا مردم میگویند فرزندان ما بیش از یک سربازِ در حال خدمت، جنگ دیدهاند. قصد ندارم زحمات هیچ نظامیای را نادیده بگیرم، اما میخواهم تأکید کنم که خانوادههای نظامیان تا چه حد در معرض خطر قرار داشتند، با چه خطرات کاملاً واقعیای روبرو بودند، و اینکه تمام این ماجرا چقدر غیرضروری بود.»
وی افزود که عمیقترین زخمها، «زخمهای روانیِ ناشی از این است که با ما همچون مهرههای شطرنج رفتار شد؛ در شرایطی که "پیت هگزث" تصور میکرد در حال تجربه نسخهای از بازی "کال آو دیوتی" (Call of Duty) است که در آن، پیامدها واقعی نیستند.»همسر یکی دیگر از نظامیان آمریکایی مستقر در بحرین گفت: «اینکه آنها (وزیر جنگ آمریکا و دولت ترامپ) اعضای خانوادهها را همچون مهرههایی در یک بازی به کار گرفتند و چنین ریسکی را بر آنها تحمیل کردند، غیرقابلبخشش است. به باور من، این خانوادهها به حال خود رها شدند و دولت باید در این خصوص پاسخگو باشد.»همسر یکی از پیمانکاران آمریکایی هم به میداس تاچ گفت که او و همسرش در زمان آغاز جنگ با ایران، در نزدیکی پایگاه نظامی ایالات متحده زندگی میکردند.به روایت او، «هیچگونه هشدار قبلی، هیچ برنامه منظمی برای تخلیه، و هیچگونه کمکی در کار نبود. تنها توصیهای که به ما شد این بود که از سفارتخانهها دوری کنیم و در هتلها اقامت نکنیم. حریم هوایی بسته شده بود و گزینههای بسیار محدودی باقی مانده بود. پیام در واقع این بود: "اگر میتوانید، به هر طریقی که برایتان مقدور است، آنجا را ترک کنید. خودتان باید گِلی به سرِ خودتان بگیرید."»
او تعریف کرد که چند روز بعد از جنگ و با مشقات بسیار، با هزینه شخصی از طریق عربستان سعودی از منطقه خارج شد.وی گفت: «دولت ایالات متحده مطلقاً هیچ کاری برای کمک به خروج من یا تضمین امنیتم انجام نداد. بهعنوان یک شهروند آمریکایی، احساس کردم که دولت خودم، مرا کاملاً رها کرده است.»میداس تاچ روایتهای مشابه از دیگر آمریکاییهایی که هنگام شروع جنگ از منطقه بازدید میکردند، شنیده است. طبق روایتشان، آنها به حال خود رها شدهاند تا راه خروج خود را پیدا کنند و در برخی موارد هزاران دلار برای بازگشت به آمریکا پرداخت کردهاند.فروپاشی روحیه نظامیان آمریکایی: چرا میجنگیم؟تعدادی از نظامیان آمریکایی حاضر در منطقه به میداس تاچ گفتند که نمیدانند برای چه میجنگند. بسیاری گفتند که به این دولت (ترامپ) اعتقادی ندارند. آنها احساس میکردند که «هیچکس برای کمک نمیآید» و تنها ماندهاند. آنها گفتند که نظامیان بحرین، کویت و امارات تحت حفاظت دولتهایشان هستند اما دولت آمریکا حفاظتی از نظامیانشان در منطقه نکرده است.
یکی از نظامیان آمریکایی به میداس تاچ گفت: «این حرف که ارتش (آمریکا) به سلامت روان نیروهایش اهمیت میدهد، یک مشت مزخرف است.»یکی دیگر از آنها هم گفت: «نمیشود مدت زیادی در چنین محیط پرتنشی زندگی کرد و از نظر روانی آسیب ندید.»نفر سوم هم تصریح کرد: «بهعنوان یک نظامی، شما حقوق شهروندی آمریکایی خود را از دست میدهید؛ چرا که پایبند به قرارداد هستید. تنها کاری که میتوانید بکنید این است که دندان روی جگر بگذارید و امیدوار باشید که جان سالم به در ببرید.»برخی از شنیدن شایعاتی گفتند مبنی بر اینکه ممکن است مدت مأموریتهای اعزامی به بیش از یک سال افزایش یابد.یکی از نظامیان آمریکا از وضع ناگوار و ناامیدی نیروهای آمریکایی در منطقه خبر داد و گفت: «برای برخی از ما دیگر فرقی نمیکند که زنده بمانیم یا بمیریم.»