قردادهای جدید نفتی،کاپتولاسیون نفتی است | اتاق خبر
کد خبر: 317178
تاریخ انتشار: 24 بهمن 1394 - 23:49
استادیار دانشگاه امیرکبیر با تأکید بر اینکه در مدل جدید قراردادهای نفتی نگاه‌ها به خارجی‌هاست نه توان داخلی گفت: در واقع قراردادهای جدید نفتی یک نوع کاپیتولاسیون نفتی است.

اتاق خبر: محمدجواد عامری شهرابی با تأکید بر اینکه قراردادهای جدید نفتی ایرادهای جدی دارند گفت: جذابیت‌های ایجاد شده بیشتر برای شرکت‌ها خارجی است؛ به جای این که مشکلات تولیدکننده داخل برطرف شود، تنها قراردادها برای طرف خارجی جذاب شده است.

بنا بر این گزارش به نقل از تسنیم؛ وی ادامه داد: علی‌رغم اینکه اعلام شد هدف از تدوین قراردادهای جدید انتقال فناوری است اما شرکت‌های خارجی اجازه داده می‌‌شود که از میان وندورلیست شرکت ملی نفت، یک شرکت داخلی را انتخاب کند، این بزرگترین مشکل است چراکه شرکت‌ها خارجی قبل از انتخاب با شرکت‌ها داخلی مذاکره می‌کنند و هر شرکتی که شرایط آنها را بپذیرد انتخاب می‌کند.

وی افزود:‌ پیش از این موضوع در مورد خودروسازان - سایپا و ایران خودرو - تجربه شده است؛ یکی از دلیلی که کیفیت محصولات صنعت خودروسازی هر روز کاهش می‌یابد به این علت است که خوردوسازان منافع شخصی خود را به منافع ملت ترجیح می‌دهند. انتقال فناوری علاوه بر اینکه برای شرکت خارجی هزینه دارد موجب می‌شود که در آینده بازار خود را از دست بدهد و به همین دلیل شرکت داخلی با دریافت مبلغی از دریافت تکنولوژی صرف نظر می‌کند.

عامری با انتقاد از محرمانه بودن قراردادهای جدید نفتی گفت: بر اساس قانون اساسی و قانون نفت مصوب سال 90 محرمانه بودن قراردادهای نفتی خلاف قانون است و باید یک نسخه از این قراردادهای در اختیار مجلس شورای اسلامی قرار بگیرد. اگر تدوین کنندهای این قراردادها به مردم و نخبگان اعتماد دارند چرا باید متن قراردادها محرمانه باشد؟

وی یکی دیگر از ایرادهای قرارداد جدید را مشخص نبودن حد قراردادها دانست و توضیح داد: در قراردادهای جدید نفتی کشور عراق در صورت ایجاد اختلاف، محاکم این کشور است که رأی نهایی را صادر می‌کند اما قراردادهای جدید نفتی ایران این گونه نیست و باید به دادگاه‌های بین‌المللی مراجعه شود؛ در واقع مدل جدید قراردادهای نفتی یک نوع کاپیتولاسیون نفتی است.

وی عرضه طرح های توسعه‌ای میدان‌های مشترک و غیر مشترک در قالب مدل جدید قراردادهای نفتی را یک تصمیم اشتباه عنوان کرد و گفت: عرضه میدان‌هایی که نیروهای داخلی توانایی توسعه آن را دارند، دلیل ندارد به خارجی‌ها واگذار شود. برای تأمین منابع مالی باید سرمایه‌گذار بیاید مثل آنچه که پیش از این در توسعه میدان مشترک پارس جنوبی انجام شد نه اینکه همه کارها به خارجی‌ها وگذار شود. در این مدل قراردادی نگاه‌ها به توانایی‌های بیرون است نه داخل کشور.

عامری واگذار کردن مدیریت عملیات بهره‌برداری به شرکت‌های خارجی را یک ایراد دیگر مدل جدید قراردادهای نفتی دانست و گفت: شرکت‌هایی مانند شل و توتال - که اکثراً صهیونیستی هستند - در تلاشند زنجیره ارزش خود تکمیل کنند تا سازمانی مانند اوپک با کاهش یا افزایش تولید خود نتوانند تأثیری بر قیمت نفت بگذارند. این در حالیست که در قراردادهای جدید به شرکت‌های خارجی امکان مدیریت میزان تولید میدان داده شده است حتی اگر متخصصان صنعت نفت معقتد به آن حجم از تولید نباشند.

وی با اشاره به قانون اساسی گفت: منابع زیرزمینی حکم انفعال را دارند و نمی‌توان مدیریت آن را به شرکت‌های غیر دولتی داد، چه برسد به شرکت‌های خارجی و صهیونیستی. همچنین در بند 13 تا 15 سیاست‌های اقتصاد مقاومتی تأکید شده است باید زنجیره تولید تکمیل شود و از خام فروشی جلوگیری شود این درحالیست که در قرارداد جدید از اکتشاف تا تولید را در بر می‌گیرد و موجب افزایش ارزش افزوده نمی‌شود.

نظرات
ADS
ADS
پربازدید