در مسیر انتخابات اتاق های بازرگانی /ائتلاف بزرگ شهرستانی ها در راه است | اتاق خبر
کد خبر: 85796
تاریخ انتشار: 25 آبان 1393 - 17:17
فراز جبلی- همه چیز زود شروع شد؛ انتخابات نایب رئیسی اتاق ایران خیلی زود تب و تاب انتخابات را به اتاق بازرگانی آورد. به دنبال آن گروه بندی ها هم زودتر از زمانی معمول است اتفاق افتاد. حال خیلی زودتر از آن که تصور می شد شهرستان ها در حال ورود به بازی و آغاز ائتلافی بزرگ برای کسب کرسی های هیأت رئیسه ایران هستند. در حالی که هنوز مدت زیادی به انتخابات اسفند و به دنبال آن انتخابات هیأت رئیسه اتاق های بازرگانی شهرستان باقی مانده است اما زمزمه ها خبر از برنامه ریزی برای انتخابات تیر ماه می دهد. گروه هایی که تا امروز در صحبت های خود برای ائتلاف قول و قرارهایی برای انتخابات اتاق ایران هم می گذاشتند به زودی با حضور مدعیان جدیدی رو به رو خواهند شد که نه تنها معادلات اتاق ایران را بر هم می زند، بلکه روی توازن قوا در اتاق بازرگانی تهران هم اثرگذار است. نمایش قدرت شورای روسا دوره قبل انتخابات اتاق بازرگانی ایران را باید نقطه عطفی در بحث قدرت گرفتن شهرستان ها دانست. سال های متمادی ریاست اتاق بازرگانی ایران بر عهده رئیس اتاق تهران بود و بعد از آن هم رییس سابق اتاق تهران بر کرسی ریاست ایران تکیه زد. اما در دوره پیش شهرستان ها نقشی بسیار متفاوت را برعهده گرفتند و بعد از انتقادهای زیادی که به منفعل عمل کردن شورای روسای استان ها بود، این شورا موفق شد با عملکردی بسیار دقیق در عمل نتیجه انتخابات هیأت رئیسه اتاق ایران را رقم بزند. 4 سال پیش، قبل از انتخابات هیأت رئیسه اتاق ایران، جلسه ای توسط شورای روسای اتاق های بازرگانی شهرستان برگزار شد و قرار شد که این شورا افرادی را برای هیأت رئیسه انتخاب کند. اسامی مختلفی در این جلسه به رای گذاشته شد، طبق معمول عده ای نظر اکثریت را پذیرفتند و به دلیل این که در لیست شورای روسا قرار نگرفتند در انتخابات هم شرکت نکردند و عده ای خلف وعده کردند. اما نکته مهم این بود که اکثریت قریب به اتفاق منتخبین شورا، در انتخابات هیأت رئیسه پیروز شدند. در آن جلسات اختلاف نظری بر روی ادامه ریاست نهاوندیان وجود نداشت و تمامی گروه ها بر روی وی اتفاق نظر داشتند. اما شورای روسا 4 عضو شهرستانی را به عنوان کاندیدا برای هیأت رئیسه اتاق بازرگانی ایران برگزید. غلامحسین شافعی از مشهد، محسن جلال پور از کرمان، عبدالرحمان سلیمانی از اهواز و محمود اسلامیان از اصفهان افرادی بودند که به عنوان هیأت رئیسه از سوی شورای روسا معرفی شدند و همگی کرسی های مورد نظر را به دست آوردند. همچنین قرار شد یک نماینده دولتی هم در هیأت رئیسه حضور داشته باشد که خدامراد احمدی برای این پست انتخاب شد. شاید تنها موردی که در بین اعضای شورای روسا اختلاف نظر بود نایب رئیس آخر محسوب می شد که گروهی به دنبال انتخاب علا میرمحمد صادقی و گروهی دیگر به دنبال نایب رئیسی پدرام سلطانی بودند و در نهایت سلطانی انتخاب شد. هرچند که بعدها میرمحمد صادقی هم به هیأت رئیسه راه یافت. زمزمه های یک ائتلاف بزرگ قدرت نمایی شهرستان ها در انتخابات دوره قبل در طول دوره هم ادامه یافت. حتی در انتخابات نایب رئیسی اخیر میان مسعود کرباسیان و محسن چمن آرا، جلسه ای که در ارومیه برگزار شد نقش مهمی ایفا کرد. اما امروز با نزدیک شدن به انتخابات و روشن شدن حدود مرزبندی ها گفت و گوهای زیادی درباره ریاست اتاق ایران مطرح می شود. در هفته های اخیر جلساتی زیادی برگزار شد، قول و قرارهای مختلفی مطرح گشت و در نهایت بعضی گروه ها چهره هایی را برای کاندیدا شدن ریاست اتاق ایران برگزیدند. این موضوع تا حدی باعث نارضایتی شهرستان ها شده است. در واقع روسای شهرستان ها که در حال تماشای اتفاقات در تهران هستند این گونه برداشت می کنند که در جلسات درون گروهی هیچ توجهی به سهم شهرستان ها در این انتخابات نمی کنند. شاید مهم ترین ناراحتی شهرستان ها از این موضوع باشد که بسیاری فراموش کرده اند که با رای شهرستان ها برخی کرسی ها را کسب کرده اند ولی امروز بدون توجه به آنها در حال ارائه برنامه هستند. همین موضوع شروعی بود بر ایجاد زمزمه های یک ائتلاف بزرگ در شهرستان ها. در حال حاضر گفت و گوهای اولیه میان چند شهرستان در حال شکل گرفتن است. شهرستان ها را می توان به سه گروه کلی تقسیم کرد. گروه اول شهرستان هایی هستند که از هم اکنون مشخص است که هیأت رئیسه فعلی آنها دوباره با ساختاری شبیه به همین دوره در دوره بعد انتخاب می شود. گروه دوم شهرستان هایی است که هیأت رئیسه آنها تغییر خواهد کرد ولی افرادی ذی نفوذ جهت گیری شهرستان را در این دوره تعین می کردند و در دوره بعد همان جریان را ادامه خواهند داد. گروه سوم هم شهرستان هایی هستند که هیأت رئیسه و جهت گیری کلی آنها تغییر خواهد کرد. در همین راستا گفتمان ائتلافی میان برخی شهرستان های گروه اول و دوم در حال شکل گیری است. این ائتلاف جدا از اعضای فعلی هیأت رئیسه تهران و ایران در حال شکل گیری است و توافقاتی اولیه ایجاد شده است. نکته مهم آن است که روز یکشنبه به دلیل برگزاری هیأت نمایندگان ایران و در حاشیه آن جلسه شورای روسای اتاق های شهرستان ها، تمامی شهرستان ها در تهران گرد هم می آیند و احتمالا شاهد شکل گیری هسته اولیه این ائتلاف بزرگ هستیم. احتیاط کنید قدرت گرفتن اتاق های بازرگانی در شهرستان ها به تنهایی امری بسیار مبارک است. اگر یک شهرستان اتاق بازرگانی قوی داشته باشد مطمئنا اقتصاد بخش خصوصی در این شهرستان می تواند با قدرت زیادی به کار خود بپردازد. اما مشکل اصلی آن جایی شروع می شود که مسئله تهرانی و شهرستانی به یک عامل اختلاف بدل شود. به عبارت دیگر اتاق بازرگانی نیاز به متحد بودن و کنار گذاشتن اختلافات دارد. در این موضوع همه افراد نقش دارند و فرقی میان گروه ها نیست. لازم است نهادی که عنوان پارلمان بخش خصوصی را یدک می کشد، به صدای واحد فعالان اقتصادی بدل شود. اختلاف نظر در درون اتاق بازرگانی امری کاملا طبیعی است اما مهم آن است که در خارج از اتاق یک صدا به گوش برسد. در این میان اختلاف میان تهران، شهرستان، تشکل، نماینده دولتی و تمام این دسته بندی ها این خطر را در پی دارد که انرژی گروه ها که باید صرف بهبود وضعیت اتاق بازرگانی شود به دستاویزی برای جدل بدل شود. اتحاد میان شهرستان ها امری بسیار مثبت است به شرط آن که این اتحاد در کنار تعامل با سایر گروه های تهرانی و تشکلی بدل به یک اتحاد بزرگ برای تمامی اعضای اتاق بازرگانی شود و در بهبود وضعیت اتاق بازرگانی به دور از تمام اختلافات بکوشد.
مطالب مرتبط
نظرات
ADS
ADS
پربازدید